250 Hz için tasarlanmış bir kuadratik kalıntı difüzör (QRD) yaklaşık 56 cm derin kuyular ister; yalnızca 3 cm kalınlığındaki optimize edilmiş bir akustik metadifüzör ise 250 Hz ile 2 kHz arasını kapsar (Jiménez, Cox, Romero-García ve Groby, Scientific Reports 2017). Ölçülen bir panelde kontrplak bir QRD, 1 kHz ve 2 kHz’de 0,63 difüzyon katsayısına ulaştı; tek başına düz yansıtıcıda bu değer yaklaşık 0,10 idi (Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021). Bu sayıların arkasındaki serbest alan testi olan ISO 17497-2, kaynağı numuneden 10 m uzağa ve alıcıları 5 m’lik bir yayın üzerine yerleştirir; bu düzen bir oturma odasından çok bir yankısız oda ile ortak noktaya sahiptir. 5.500 m³ hacimli 998 koltuklu Lviv Operası’nda, 2012’de kurulan bir Schroeder difüzörü ağırlıklı olarak yaklaşık 1 kHz’in üzerinde ses dağıttı (Kamisiński, Archives of Acoustics 2012). Schroeder’in özgün JASA makalelerinden, BSI ve DIN Media’daki ISO 17497 kayıtlarından, Parma Üniversitesi’nden, MDPI Acoustics ve Applied Sciences çalışmalarından, Scientific Reports’tan, Physical Review X’ten, RPG Acoustical Systems veri sayfalarından ve EBU Tech 3276’dan veri derledik.
TL;DR
- QRD kuyu derinliği d_n = s_n x λ0 / 2N formülünü izler; N tek bir asal sayıdır (Stanford CCRMA, QRD dalga kılavuzu ağı makalesi)
- 9,4 cm kuyulu 500 Hz’lik bir QRD yalnızca 375 Hz ile 1.824,8 Hz arasında kullanılabilir (Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019)
- 500 Hz ile 5 kHz için N = 7 bir QRD’nin en derin kuyusu 0,2 m olmalıdır (Pardo-Quiles ve diğerleri, Acoustics 2024)
- Mayıs 2012’de yayımlanan ISO 17497-2, 15 sayfadır ve serbest alanda yönlü difüzyon katsayısını ölçer (DIN Media, ISO 17497-2 kaydı)
- Düz bir MDF panel, 1 kHz’de 0,117 saçılma katsayısı ve 0,35 difüzyon katsayısı elde etti (Farina, Parma Üniversitesi 2000)
- Kontrplak QRD difüzyon katsayısı: 1 kHz ve 2 kHz’de 0,63, düz panelde yaklaşık 0,10 (Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021)
- QRD tabanlı bir akrilik panel, 400 Hz’de d = 0,10 değerinden 2 kHz’de 0,62’ye yükselir (RPG Diviewsor 79 veri sayfası)
- 250 Hz’lik bir QRD yaklaşık 56 cm derinlik ister; 3 cm’lik bir metadifüzör 250 Hz ile 2 kHz arasını kapsar (Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017)
- Geleneksel Schroeder difüzörleri yaklaşık bir dalga boyu kalınlığındadır; metayüzey sürümleri yaklaşık on kat daha incedir (Zhu ve diğerleri, Physical Review X 2017)
- Lviv Operası difüzörü, partere boyunca 4 kHz’de GL değerini yaklaşık 0,7 dB artırdı (Kamisiński, Archives of Acoustics 2012)
- 25,2 m³’lük bir odada bir ila üç difüzör, 1 ve 2 kHz’de C80 değerini 3,3 ile 12,4 dB arasında artırdı (Azad ve diğerleri, Acoustics 2019)
1. Tasarım Frekansı, Kuyu Derinliği ve Kuyu Genişliği
Schroeder, sayı kuramına dayalı yüzeyleri ilk kez 1975’te maksimum uzunluklu dizileri kullanarak önerdi (Schroeder, JASA 57, 149-150, 1975); 1979’daki bir genişletme ise bant genişliğini artırmak için ikinci dereceden kalıntı dizilerine geçti. Cazibesi, bant genişliğinin bir çizimden okunabilen iki boyutla belirlenmesidir: kuyu derinliği kullanışlı aralığın alt sınırını, kuyu genişliği ise üst sınırını belirler. Alan açısından asıl maliyeti en derin kuyu oluşturur, çünkü derinlik tasarım dalga boyunun bir kesridir.
VILNIUS TECH tasarım çalışması, bu pencerenin ne kadar dar olabileceğini gösteriyor. 9,4 cm kuyulu 500 Hz’lik bir QRD yalnızca 375 Hz ile 1.824,8 Hz arasında kullanışlıdır; bu 4,87’lik bir orandır, yani yaklaşık 2,3 oktav (1.824,8 / 375 = 4,87; 4,87’nin log2 değeri = 2,28). Paneli 1 m genişliğinde tutup N asal sayısını yükseltmek kuyuları daraltır; bu da üst sınırı yükseltir ancak tasarım frekansını da birlikte yukarı çeker (Khrystoslavenko ve Grubliauskas 2019). Derinlik formülünün kendisi Stanford CCRMA QRD makalesinde yer alıyor.
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| Kuyu derinliği kuralı | d_n = s_n x λ0 / 2N, N tek bir asal sayı | Stanford CCRMA, 2 boyutlu dalga kılavuzu ağı QRD makalesi (ICMC 2004) |
| N = 7 kuadratik kalıntı dizisi | 0, 1, 4, 2, 2, 4, 1 | Pardo-Quiles, Rodríguez ve Rodríguez-Rodríguez, Acoustics 2024 |
| 500 Hz ile 5 kHz için N = 7 QRD | λ0 = 0,682 m, en derin kuyu 0,2 m | Pardo-Quiles ve diğerleri, Acoustics 2024 |
| 500 Hz tasarım, 9,4 cm kuyular | 375 Hz ile 1.824,8 Hz arasında kullanılabilir | Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019 |
| 1 m genişliğinde panel, N = 7 ve N = 23 karşılaştırması | Tasarım 330 Hz (üst sınır 1.204,4 Hz) ve 1.100 Hz (üst sınır 4.014,6 Hz, 4,3 cm kuyular) | Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019 |
| Kuyu genişliği kuralı | w = λmin / 2 | Suyatno ve Lianto, Journal of Physics: Conference Series 2021 |
| Ses yönlendirmesinin başlangıcı | Yaklaşık 0,5 x f0 | Kamisiński, Archives of Acoustics 2012 |
Bağlam notu: alt uç için yayımlanmış pratik kurallar birbiriyle çelişiyor. VILNIUS TECH tabloları alt sınırı 0,75 x f0 olarak veriyor (375 / 500 = 0,75 ve 247,5 / 330 = 0,75); Kamisiński ise difüzörün sesi 0,5 x f0 değerinden itibaren yönlendirmeye başladığını belirtiyor. Herhangi bir “şu frekanstan itibaren kullanışlı” değerini tasarım yöntemine özgü kabul edin.
2. Difüzyonu Ölçmek: ISO 17497 ve AES Katsayısı
Dağıtıcı bir yüzey için standartlaştırılmış iki sayı vardır ve bunlar farklı soruları yanıtlar. ISO 17497-1, yankılı bir odada rastgele geliş açılı bir saçılma katsayısını ölçer: ne kadar enerjinin yansımanın aynasal yönünden ayrıldığını. ISO 17497-2 ise serbest alanda yönlü bir difüzyon katsayısını ölçer: yansıyan enerjinin bir kutupsal tepki boyunca ne kadar eşit yayıldığını. BSI, 1. Bölümün saçılmanın uzamsal düzgünlüğünü nitelemek için tasarlanmadığını açıkça belirtir (BSI, BS ISO 17497-1:2004+A1:2014).
İkisi arasındaki fark akademik bir ayrıntı değildir. 1 kHz’de ölçülen düz bir MDF panelin saçılma katsayısı 0,117, difüzyon katsayısı ise 0,35 idi ve yazar, saçılma katsayısının “genellikle difüzyon katsayısından çok farklı bir nicelik” olduğu sonucuna vardı (Farina, Parma Üniversitesi 2000). Serbest alan tarafında Hargreaves, Cox, Lam ve D’Antonio serbest alan tanımlarını karşılaştırdı ve en iyisi olarak özilinti tabanlı bir katsayıyı öne sürdü (JASA 108, 1710-1720, 2000). ISO 2. Bölüm kaydı DIN Media sayfasında yer alıyor.
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| ISO 17497-1 yayımı ve değişikliği | 22 Temmuz 2004’te yayımlandı, 2014’te değiştirildi; durum güncel, gözden geçirme aşamasında | BSI, BS ISO 17497-1:2004+A1:2014 |
| ISO 17497-2 yayımı | Mayıs 2012, 15 sayfa, güncel olarak listelenmiş | DIN Media, ISO 17497-2:2012 kaydı |
| ISO 17497-2 serbest alan geometrisi | Kaynak numuneden 10 m uzakta, alıcılar 5 m yarıçapta, en fazla 5° aralıkla, alıcıların en az %80’i aynasal bölgenin dışında | Tronchin, Farina, Bevilacqua, Merli ve Fiumana, Applied Sciences 2021 |
| Önerilen serbest alan difüzyon ölçüsü | Özilinti tabanlı katsayı | Hargreaves, Cox, Lam ve D’Antonio, JASA 2000 |
| Düz MDF panel, 1 kHz | Saçılma 0,117, difüzyon 0,35 | Farina, Parma Üniversitesi 2000 |
| 90° döndürülmüş yarım silindirik panel, 1 kHz | Saçılma 0,20, difüzyon 0,52 | Farina, Parma Üniversitesi 2000 |
| Farina’nın benzetim modelindeki mikrofon dizisi | 5° aralıkla 37 mikrofon, kaynak 10 m, alıcılar 5 m | Farina, Parma Üniversitesi 2000 |
Bağlam notu: yüzey saçılması düzgünlüğüne ilişkin AES bilgi belgesi (AES-4id-2001 olarak adlandırılmıştır) bu araştırma sırasında aes.org üzerinden alınamadı; bu nedenle içeriği burada yalnızca Hargreaves ve diğerlerinin makalesi ile Tronchin ve diğerleri aracılığıyla aktarılıyor. Tronchin ve diğerleri, AES’in “difüzyon düzgünlüğü katsayısı için bir ölçüm tekniği önerdiğini” ve her iki ISO bölümünün de 100 Hz ile 5 kHz arasını üçte bir oktav bantlarında ölçtüğünü belirtiyor.
3. Ölçülen Performans: QRD’ler ve Düz Paneller
İyi yapılmış bir QRD bile 1’lik bir difüzyon katsayısına yaklaşamaz. 2021 Parma testlerindeki en iyi kontrplak QRD, 1 kHz ve 2 kHz’de d = 0,63’e ulaştı; bu, tek başına düz yansıtıcının yaklaşık 0,10 değerinin yaklaşık altı katıdır (0,63 / 0,10 = 6,3). Tasarım bandının dışında aynı panel 250 Hz’de 0,23’e geriledi; bu, o zirve değerin %37’sidir (0,23 / 0,63) ve yönelimin en az yapım kadar önemli olduğu görüldü (Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021).
Ticari bir QRD tabanlı panel de aynı biçimi gösterir: tasarım aralığının altında zayıf, içinde ise düzensizdir. RPG’nin akrilik Diviewsor 79 paneli 400 Hz’de 0,10’dan 500 Hz’de 0,48’e çıkar, 1,25 kHz’de 0,30’a düşer ve 2 kHz’de 0,62 ile biter (RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79). 1,25 kHz’deki gibi bir çukur, bu ürün sınıfında tek bir ortalama derecenin neden yanıltıcı olabileceğini gösterir.
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| Kontrplak QRD, dikey, arkasız, 1 kHz ve 2 kHz | d = 0,63 | Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021 |
| Aynı QRD, 250 Hz / 8 kHz | d ≈ 0,23 / 0,22 | Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021 |
| Tek başına düz yansıtıcı panel | 1 kHz’den yukarıda d ≈ 0,10 | Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021 |
| QRD tabanlı akrilik panel, 400 Hz / 500 Hz / 2 kHz | d = 0,10 / 0,48 / 0,62 | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| Aynı panel, 1,25 kHz çukuru | d = 0,30 | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| Galav2 boşluklu difüzör ve düz MDF, 1 kHz | d = 0,86 ve 0,35 | Farina, Parma Üniversitesi 2000 |
| Öngörülen QRD’ler, 500 Hz tasarımlar | 800 Hz’de normalize d zirvesi 0,61 (N = 11); saçılma en fazla 0,99 (N = 23) | Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019 |
Aykırı değer notu: ölçüm odası sonucu değiştirir. Parma ekibi yarı yankısız bir odada da test yaptı; burada dışarıdan gelen duvar yansımaları değerlerin “sürekli olarak yüksek” çıkmasına yol açtı ve sonuçlar geçersiz sayıldı. Geçerli ölçümler, zaman pencereleme uygulanan 16 x 20 x 7 m’lik yankılı bir laboratuvarda, 7,5° aralıklı 25 mikrofonla ve 250 Hz ile 2 kHz hedefi için 17 ve 13 asal sayıları üzerine kurulmuş 900 x 600 mm’lik bir panelle yapıldı.
4. Derinlik, Ağırlık ve Emilim Ödünleşimleri
Bas difüzyonundaki her ek oktav, klasik bir QRD’nin ihtiyaç duyduğu derinliği ikiye katlar, çünkü kuyu derinliği tasarım dalga boyuyla ölçeklenir; bas aralığındaki Schroeder difüzörlerinin odadan bu kadar çok derinlik götürmesinin nedeni budur. 250 Hz için tasarlanmış bir QRD yaklaşık 56 cm derinlik ister, 500 Hz için N = 5 bir QRD ise zaten 27,4 cm kalınlığındadır; kuyuları katlamak bunu yalnızca yaklaşık yarıya indirir (Jiménez, Cox, Romero-García ve Groby, Scientific Reports 2017). Helmholtz rezonatörleriyle yüklenmiş yavaş ses yarıklarından oluşan bu araştırma hattı, daha geniş akustik metamalzemeler alanına aittir.
Metadifüzör sonuçları, derinlik kuralının difüzyonun değil kuyuların bir özelliği olduğunu düşündürüyor. Aynı makale, tasarım dalga boyunun 1/46 ile 1/20’si arasında değişen paneller bildiriyor; ayrı bir ekip ise geleneksel Schroeder difüzörlerini “bir dalga boyu mertebesinde” kalın olarak tanımladıktan sonra yaklaşık bir büyüklük mertebesi daha ince bir metayüzey sürümü üretti (Zhu, Fan, Liang, Cheng ve Jing, Physical Review X 2017). Kuyular ses de emer; bu, yansıtıcı bir yüzeyin yerine bir difüzör konduğunda önem kazanır.
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| 250 Hz için geleneksel QRD | Yaklaşık 56 cm derin | Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017 |
| 500 Hz için N = 5 QRD | 27,4 cm kalınlık | Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017 |
| Optimize edilmiş geniş bantlı metadifüzör | 3 cm kalınlık, 250 Hz ile 2 kHz, ortalama normalize d yaklaşık 0,65, zirveler 0,9 | Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017 |
| Metayüzeyli Schroeder difüzörü | Yaklaşık bir dalga boyu kalınlığındaki geleneksel tasarımdan yaklaşık bir büyüklük mertebesi daha ince | Zhu ve diğerleri, Physical Review X 2017 |
| Membran rezonatörlü QRD | Kuyu tabanlı difüzörlerden yaklaşık 1 büyüklük mertebesi daha ince | Zhao ve diğerleri, Applied Physics Express 2021 |
| Ticari QRD tabanlı panelin boyutu ve kütlesi | 23-5/8 in kare, 9-1/8 in derin, yaklaşık 10 lb/ft² | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| Aynı panel, emilim dereceleri | NRC 0,30, SAA 0,26 | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| Rezonatör melezi gökdelen siluetli QRD, 3 boyutlu baskı | 2.000 Hz civarında en yüksek emilim katsayısı 0,9 (empedans tüpü) | Suyatno ve Lianto, Journal of Physics: Conference Series 2021 |
Bağlam notu: metadifüzör grubunun 2020 tarihli bir devam çalışması, 3 cm’lik panelleri geleneksel tasarımlardan 20 kat daha ince olarak tanımlıyor (Jiménez ve diğerleri, Tecniacústica 2020). QRD gruplarının emilimi konusunda Yang, Shen ve Wang, emilimin kurulum biçimine göre, özellikle tasarım frekansının altında, belirgin biçimde değiştiğini ve iki emilim zirvesi bulunduğunu saptadı (JASA 2006). Membran rezonatör rakamı yalnızca makalenin özetinden alınmıştır (Zhao ve diğerleri 2021).
5. Konser Salonlarında, Stüdyolarda, Sınıflarda ve Dinleme Odalarında QRD’ler
Difüzyonun konser salonu açısından gerekçesi önce geldi. Schroeder’in 1979 tarihli makalesi, alçak tavanlı modern salonların, erken sesi medyan düzlemin dışında tutmak ve yanlara yönlendirmek için özel tavan biçimlerine ve yüzey yapılarına ihtiyaç duyduğunu savundu (Schroeder, JASA 65, 958-963, 1979). Yenilemeler izledi: 1986’ya gelindiğinde, aslen 1935’te tasarlanmış 750 koltuklu bir Idaho Üniversitesi salonuna QRD’ler eklenmişti ve ölçümler bilgisayar öngörüleriyle yakından örtüşüyordu (Graffy ve Paoletti, JASA 1986). Bu uygulamaların hedeflediği salon ölçütleri için konser salonu yankı süresi ve C80 istatistikleri yazımıza bakın.
Küçük odalarda etki orantısız büyük olabilir. 25,2 m³’lük bir test odasında bir ila üç piramit veya dışbükey difüzör, 1 ve 2 kHz’de C80 değerini 3,3 ile 12,4 dB arasında artırdı; bunu esas olarak sesi ses emici zemine ve tavana yönlendirerek sağladı (Azad, Meyer, Lokki ve Siebein, Acoustics 2019). Bunlar QRD değildi ve yazarlar, dağınık olmayan odalardan çıkan kuralların başka durumlara aktarılamayacağı konusunda uyarıyor. EBU dinleme odası önerisi difüzyon ister ancak difüzör belirtmeye varmaz (EBU Tech 3276, 1998); aynı odaların alçak frekans tarafı bas tuzağı emilim istatistikleri yazımızda ele alınıyor.
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| Idaho Üniversitesi salonu QRD yenilemesi | 750 koltuk, salon aslen 1935’te tasarlanmış | Graffy ve Paoletti, JASA 1986 |
| Lviv Operası balkon altı arka Schroeder difüzörü (Mayıs 2012) | 5.500 m³ salon, 998 koltuk; parter boyunca 4 kHz’de GL yaklaşık 0,7 dB arttı | Kamisiński, Archives of Acoustics 2012 |
| Lviv difüzörünün etkili bandı | Yaklaşık 1 kHz’in üzerinde difüzyon; 1 kHz’in altında eski duvar halısından daha fazla emilim | Kamisiński, Archives of Acoustics 2012 |
| 25,2 m³ oda, 1 ila 3 difüzör, 1 ve 2 kHz | C80 +3,3 ile +12,4 dB; T20 0,19 ile 0,80 s azaldı | Azad, Meyer, Lokki ve Siebein, Acoustics 2019 |
| Tavanın yaklaşık %8’ini kaplayan sınıf tavan difüzörleri | 1 kHz’de ortalama C50 +0,8 dB; arka alıcıda 1 ile 4 kHz arasında +1,5 ile +3,2 dB | Arvidsson, Nilsson, Bard Hagberg ve Karlsson, Acoustics 2020 |
| EBU referans dinleme odası | Çırpınma yankılarını önleyecek kadar dağınık yankı alanı; dinleme konumları yan ve arka duvarlardan en az 1,5 m uzakta | EBU Tech 3276, 2. baskı 1998 |
| Benzetimi yapılan oditoryum difüzör biçimleri | Y biçimli en iyi, QRD dikdörtgenleri ikinci, kenar biçimleri en kötü | Pardo-Quiles ve diğerleri, Acoustics 2024 |
Bağlam notu: sınıf çalışması (Arvidsson ve diğerleri, Acoustics 2020) 125 ile 250 Hz arasında rezonanslı emici olarak da işlev gören eğri sert levha difüzörler kullandı; 1 dB’lik C50 fark edilebilir en küçük fark değeri (ISO 3382-1’e göre) ise ortalama tavan kazancının duyulabilirlik eşiğinin altında kaldığı, arka sıra kazancının ise altında kalmadığı anlamına gelir. Lviv verileri Kamisiński’nin Archives of Acoustics makalesinden alınmıştır. EBU dinleme odası kılavuzu için mevcut en güncel veri: EBU Tech 3276, 1998.
Özet: Rakamlarla Kuadratik Kalıntı Difüzör
| Metrik | Değer | Kaynak |
|---|---|---|
| Sayı kuramı difüzörü üzerine ilk makale | 1975, JASA 57, 149-150 | Schroeder, JASA 1975 |
| QRD kuyu derinliği kuralı | d_n = s_n x λ0 / 2N, N tek bir asal sayı | Stanford CCRMA, QRD dalga kılavuzu ağı makalesi |
| 9,4 cm kuyulu 500 Hz QRD, kullanılabilir aralık | 375 Hz ile 1.824,8 Hz | Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019 |
| 1 m genişliğinde N = 23 QRD üst sınırı | 4,3 cm kuyularla 4.014,6 Hz | Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH 2019 |
| 500 Hz ile 5 kHz için N = 7 QRD, en derin kuyu | 0,2 m | Pardo-Quiles ve diğerleri, Acoustics 2024 |
| ISO 17497-2 yayımı | Mayıs 2012, 15 sayfa | DIN Media, ISO 17497-2 kaydı |
| ISO 17497-1 yayımı | Temmuz 2004, 2014’te değiştirildi | BSI, BS ISO 17497-1:2004+A1:2014 |
| Önerilen serbest alan difüzyon ölçüsü | Özilinti tabanlı katsayı | Hargreaves ve diğerleri, JASA 2000 |
| Düz MDF panel, 1 kHz | Saçılma 0,117, difüzyon 0,35 | Farina, Parma Üniversitesi 2000 |
| Kontrplak QRD (en iyi yapılandırma) ve düz yansıtıcı | 1 kHz ve 2 kHz’de d = 0,63 ve yaklaşık 0,10 | Tronchin ve diğerleri, Applied Sciences 2021 |
| QRD tabanlı akrilik panel, 2 kHz | d = 0,62 | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| QRD tabanlı akrilik panel emilimi | NRC 0,30, SAA 0,26 | RPG Acoustical Systems, Diviewsor 79 veri sayfası |
| 250 Hz için tasarlanmış QRD | Yaklaşık 56 cm derin | Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017 |
| Geniş bantlı metadifüzör | 3 cm, 250 Hz ile 2 kHz, ortalama d yaklaşık 0,65 | Jiménez ve diğerleri, Scientific Reports 2017 |
| Metayüzeyli Schroeder difüzörü | Yaklaşık bir büyüklük mertebesi daha ince | Zhu ve diğerleri, Physical Review X 2017 |
| QRD’li oditoryum yenilemesi, 1986 | 750 koltuk | Graffy ve Paoletti, JASA 1986 |
| Lviv Operası difüzörü, 4 kHz’de GL | Yaklaşık 0,7 dB arttı | Kamisiński, Archives of Acoustics 2012 |
| 1 ile 3 difüzörden küçük oda C80 kazancı | 1 ve 2 kHz’de 3,3 ile 12,4 dB | Azad ve diğerleri, Acoustics 2019 |
| Sınıf tavan difüzörleri, arka alıcı | C50 +1,5 ile +3,2 dB | Arvidsson ve diğerleri, Acoustics 2020 |
Metodoloji ve Kaynaklar
Yukarıdaki her rakam, aşağıda bağlantısı verilen birincil makalede, standart kaydında veya üretici veri sayfasında okundu. Laboratuvar ve benzetim sonuçları bu şekilde etiketlenmiştir; üretici verileri de üretici verisi olarak etiketlenmiştir.
- Schroeder, M. R.: Diffuse sound reflection by maximum-length sequences, JASA 57, 149-150 (1975) ve Binaural dissimilarity and optimum ceilings for concert halls, JASA 65, 958-963 (1979).
- Stanford CCRMA: 2-D digital waveguide mesh with a quadratic residue diffuser, QRD tasarım bölümü.
- Khrystoslavenko ve Grubliauskas, VILNIUS TECH: Theoretical predictions of sound scattering and diffusion coefficients from quadratic residue diffusers (2019).
- Pardo-Quiles, Rodríguez ve Rodríguez-Rodríguez: Design of optimal sound absorbers using acoustic diffusers for multipurpose auditoriums, Acoustics 2024.
- Suyatno ve Lianto: Skyline quadratic residue diffuser-resonator (SQRD-R), Journal of Physics: Conference Series 1896 (2021).
- BSI: BS ISO 17497-1:2004+A1:2014, yankılı odada rastgele geliş açılı saçılma katsayısı.
- DIN Media: ISO 17497-2:2012, serbest alanda yönlü difüzyon katsayısı.
- Tronchin, Farina, Bevilacqua, Merli ve Fiumana: Comparison failure and successful methodologies for diffusion measurements undertaken inside two different testing rooms, Applied Sciences 11(22) 10523 (2021).
- Farina, Parma Üniversitesi: A new method for measuring the scattering coefficient and the diffusion coefficient of panels (2000).
- Hargreaves, Cox, Lam ve D’Antonio: Surface diffusion coefficients for room acoustics: free-field measures, JASA 108, 1710-1720 (2000).
- RPG Acoustical Systems: Diviewsor 79 ürün sayfası ve veri sayfası (üretici verisi).
- Jiménez, Cox, Romero-García ve Groby: Metadiffusers: deep-subwavelength sound diffusers, Scientific Reports 7, 5389 (2017), ayrıca Tecniacústica 2020 devam çalışması.
- Zhu, Fan, Liang, Cheng ve Jing: Ultrathin acoustic metasurface-based Schroeder diffuser, Physical Review X 7, 021034 (2017).
- Zhao ve diğerleri: Ultrathin Schroeder diffuser based on membrane-type resonators, Applied Physics Express (2021) (yalnızca özet).
- Yang, Shen ve Wang: On the sound absorption of quadratic residue diffuser groups, JASA 119 (2006).
- Graffy ve Paoletti: In situ auditorium measurements of quadratic residue diffusors, JASA 80 (1986).
- Kamisiński, AGH Üniversitesi: Correction of acoustics in historic opera theatres with the use of Schroeder diffuser, Archives of Acoustics 37(3), 349-354 (2012).
- Azad, Meyer, Lokki ve Siebein: Effects of adding pyramidal and convex diffusers on room acoustic parameters in a small non-diffuse room, Acoustics 2019.
- Arvidsson, Nilsson, Bard Hagberg ve Karlsson: Combination of absorbers and diffusers in a classroom, Acoustics 2020.
- EBU: Tech 3276, Listening conditions for the assessment of sound programme material, 2. baskı 1998.
- Veri notu: bu olgun bir alan olduğundan çekirdek verinin büyük kısmı 2023’ten eskidir; standartlar için mevcut en güncel veriler ISO 17497-1 (2004, 2014’te değiştirildi) ve ISO 17497-2 (2012)‘dir ve BSI 1. Bölümü gözden geçirme aşamasında olarak listeliyor. AES-4id-2001 belgesinin kendisine araştırma sırasında ulaşılamadı ve yalnızca ona atıf yapan makaleler aracılığıyla anlatılıyor. Kaynak çelişkileri: alçak frekans sınırı VILNIUS TECH tablolarında 0,75 x f0, Kamisiński’de ise 0,5 x f0 olarak veriliyor; metadifüzör makalesi 250 Hz’lik referans QRD’si için metinde 56 cm veriyor, ancak bir şekil açıklaması 32 cm’lik bir QRD listeliyor; VILNIUS TECH makalesinin daha fazla kuyunun difüzyonu artırdığı yönündeki sonucu, kendi bulgular bölümüyle çelişiyor. Farina, Khrystoslavenko ve Pardo-Quiles rakamları kısmen veya tamamen benzetimdir, RPG rakamları üretici verisidir, Azad ve Arvidsson odalarında ise QRD olmayan difüzörler kullanılmıştır.
Son güncelleme: 18 Ekim 2026. Bu derlemeyi üç ayda bir güncelliyoruz ve bir sonraki yenilemenin, ISO’nun ISO 17497-1 için yürüttüğü mevcut gözden geçirmeyi tamamlamasıyla yapılması bekleniyor.