Lekarze medycyny ratunkowej mieli 4,59 raza wyższe szanse wypalenia niż podspecjaliści chorób wewnętrznych w krajowej ankiecie Shanafelta z 2021 roku, znacznie więcej niż medycyna rodzinna (1,57) i pediatria ogólna (2,44) (Mayo Clinic Proceedings, 2022). Wypalenie wśród wszystkich lekarzy w USA od tego czasu spadło do 45,2% w 2023 roku z 62,8% w 2021 roku, ale sygnały z medycyny ratunkowej pozostają wysokie: 48% rezydentów MR zgłosiło wypalenie w krajowej ankiecie z 2024 roku, a 13 888 lekarzy medycyny ratunkowej odeszło z praktyki ratunkowej w latach 2013-2020. Za tymi liczbami stoją przetrzymywanie pacjentów na SOR, przemoc i niepełna obsada, podobnie jak nadużycia i odpływ pracowników napędzają trendy w naszych statystykach wypalenia konsultantów call center. Zebraliśmy dane z Mayo Clinic Proceedings, JAMA Network Open, Annals of Emergency Medicine, American Medical Association, CDC, AAMC, Bureau of Labor Statistics, Health Affairs oraz innych źródeł pierwotnych wymienionych w metodologii.
TL;DR
- Lekarze medycyny ratunkowej mieli iloraz szans wypalenia równy 4,59 wobec podspecjalistów chorób wewnętrznych w 2021 roku (Mayo Clinic Proceedings, Shanafelt i in. 2022).
- 45,2% lekarzy w USA zgłosiło wypalenie w 2023 roku, wobec 62,8% w 2021 roku (Mayo Clinic Proceedings, Shanafelt i in. 2025).
- 48% z 7 852 rezydentów MR zgłosiło co najmniej jeden rodzaj wypalenia (ankieta ABEM In-Training Exam 2024, JAMA Network Open 2026).
- Lekarze medycyny ratunkowej mieli 3,16 raza wyższe szanse wysokiego dystresu moralnego niż podspecjaliści chorób wewnętrznych (JAMA Network Open 2026).
- Lekarki medycyny ratunkowej zgłaszają wysokie wyczerpanie emocjonalne w 69% wobec 57% u mężczyzn, w grupie 26 939 lekarzy z 10 krajów (Western Journal of Emergency Medicine 2025).
- Lekarze w USA pracują w medianie 50 godzin tygodniowo (Mayo Clinic Proceedings 2022; JAMA Network Open 2026).
- 13 888 z 60 140 lekarzy medycyny ratunkowej w USA odeszło z praktyki na SOR w latach 2013-2020, w tempie 3,1% do 6,6% rocznie (Annals of Emergency Medicine 2025).
- Lekarki medycyny ratunkowej, które odeszły, zrobiły to w medianie wieku 44,0 lat wobec 56,4 u mężczyzn (Academic Emergency Medicine 2023).
- 48,4% kanadyjskich lekarzy medycyny ratunkowej w pięcioletniej kohorcie ograniczyło swoje godziny kliniczne (CMAJ 2026).
- 40,1% przyjętych pacjentów czekało na SOR na miejsce w szpitalu ponad 4 godziny w szczycie ze stycznia 2022 roku (Health Affairs 2025).
- 54,1% ankietowanych członków AAEM zgłosiło przemoc związaną z przetrzymywaniem pacjentów na SOR (Health Affairs Scholar 2025).
- Niezapełnione miejsca rezydenckie z medycyny ratunkowej spadły z 554 w 2023 roku do 65 w 2025 roku (dane NRMP za pośrednictwem Western Journal of Emergency Medicine 2025).
1. Wskaźniki wypalenia: medycyna ratunkowa na tle reszty medycyny
Wypalenie w medycynie spadło z pandemicznego szczytu, ale bardziej użyteczna jest różnica między specjalizacjami. W krajowej ankiecie z 2021 roku lekarze medycyny ratunkowej mieli iloraz szans wypalenia równy 4,59 w porównaniu z podspecjalistami chorób wewnętrznych, wyprzedzając pediatrię ogólną (2,44) i medycynę rodzinną (1,57) (Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2022). Ankieta ta trwała od grudnia 2021 do stycznia 2022 roku, kiedy ogólne wypalenie lekarzy sięgnęło 62,8%.
Do 2023 roku ogólne wypalenie spadło do 45,2%, blisko 43,9% z 2017 roku, a mimo to lekarze mieli 1,82 raza wyższe szanse wypalenia niż inni pracownicy w USA (Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2025). Szacunki dla medycyny ratunkowej z mniejszych badań są bardzo rozproszone w zależności od narzędzia: 43,28% w wielospecjalizacyjnej próbie z 2026 roku oraz 77,7% sklasyfikowanych jako grupa wysokiego ryzyka w Maslach Burnout Inventory w próbie 103 lekarzy medycyny ratunkowej z 2024 roku. Ścieżka kształcenia nie jest oszczędzona: niemal połowa rezydentów MR zgłasza wypalenie.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Szanse wypalenia w MR wobec podspecjalistów chorób wewnętrznych, 2021 | OR 4,59 (95% CI od 2,7 do 8,01) | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Wypalenie lekarzy w USA, 2011 / 2014 / 2017 / 2020 / 2021 | 45,5% / 54,4% / 43,9% / 38,2% / 62,8% | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Wypalenie lekarzy w USA, 2023 | 45,2% (lekarze wobec innych pracowników: OR 1,82) | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2025 |
| Wypalenie lekarzy, AMA Organizational Biopsy | 48,2% (2023), 53% (2022), 62,8% (2021); ponad 12 400 odpowiedzi | American Medical Association, 2024 |
| Wypalenie, lekarze medycyny ratunkowej wobec lekarzy pediatrycznej medycyny ratunkowej | 43,28% MR, 44,1% PMR (453 respondentów) | Alhaddad i in., Pediatric Emergency Care 2026 |
| Lekarze medycyny ratunkowej z wysokim ryzykiem wypalenia (MBI) | 77,7% ze 103 ankietowanych w sierpniu 2024 | Gibbons i in., American Journal of Lifestyle Medicine 2025 |
| Rezydenci MR zgłaszający jakiekolwiek wypalenie, 2024 | 48% (wewnętrzne 33%, zewnętrzne 32%, oba 18%) | ankieta ABEM ITE, JAMA Network Open 2026 |
| Rezydenci i stażyści (wszystkie specjalizacje) z wypaleniem, 2023 | 50,0% wobec 45,2% praktykujących lekarzy | Shanafelt i in., Academic Medicine 2025 |
Uwaga kontekstowa: dane o rezydentach MR pochodzą z ankiety poegzaminacyjnej American Board of Emergency Medicine In-Training Exam z 2024 roku, przeprowadzonej od 27 lutego do 2 marca 2024 roku (JAMA Network Open 2026). Rezydenci należący do mniejszości seksualnych zgłaszali jakiekolwiek wypalenie w 54% wobec 47% u heteroseksualnych rówieśników. Dane AMA pochodzą z jej Organizational Biopsy, która w 2023 roku objęła 31 stanów i 81 systemów opieki zdrowotnej (AMA, 2024).
2. Wyczerpanie, dystres moralny i różnica płci
Wyniki wypalenia ukrywają, jaki rodzaj obciążenia za nimi stoi. W medycynie ratunkowej sygnałem jest dystres moralny, czyli poczucie, że wiadomo, jaka opieka jest właściwa, a nie można jej zapewnić. Lekarze medycyny ratunkowej mieli 3,16 raza wyższe szanse wysokiego dystresu moralnego niż podspecjaliści chorób wewnętrznych w krajowej ankiecie 5 741 lekarzy przeprowadzonej od października 2023 do marca 2024 roku (JAMA Network Open 2026). Wśród wszystkich lekarzy 75,1% osób z wysokim dystresem moralnym było wypalonych, wobec 30,7% osób z niskim dystresem, a ich prawdopodobieństwo planowania odejścia było niemal dwukrotnie wyższe.
Dane dotyczące płci wskazują na konkretny wzorzec, a nie prostą różnicę. Systematyczny przegląd 18 badań obejmujący 26 939 lekarzy medycyny ratunkowej z 10 krajów wykazał, że ogólne wypalenie nie różniło się według płci, ale kobiety częściej zgłaszały wysokie wyczerpanie emocjonalne (69% wobec 57%) i niskie poczucie osobistych osiągnięć (45% wobec 29%), podczas gdy 44% obu płci uzyskało wysokie wyniki w depersonalizacji (Thakur i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Szanse wysokiego dystresu moralnego w MR wobec podspecjalistów chorób wewnętrznych | OR 3,16 (95% CI od 2,27 do 4,4) | JAMA Network Open 2026 |
| Lekarze z wysokim dystresem moralnym (wszystkie specjalizacje) | 39,1% (2 243 z 5 741) | JAMA Network Open 2026 |
| Wypalenie przy wysokim wobec niskiego dystresu moralnego | 75,1% wobec 30,7% | JAMA Network Open 2026 |
| Zamiar odejścia w ciągu 24 miesięcy, wysoki wobec niskiego dystresu moralnego | 34,5% wobec 18,2% | JAMA Network Open 2026 |
| Lekarze wobec ogółu pracujących, dystres moralny | OR 4,40 | JAMA Network Open 2026 |
| Wysokie wyczerpanie emocjonalne, lekarki wobec lekarzy medycyny ratunkowej | 69% wobec 57% | Thakur i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
| Niskie poczucie osobistych osiągnięć, kobiety wobec mężczyzn | 45% wobec 29% | Thakur i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
| Wysoka depersonalizacja, obie płcie | 44% | Thakur i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
Uwaga kontekstowa: wypalenie i depresja nakładają się, ale to nie to samo. W analizie wtórnej 5 993 lekarzy ankietowanych w latach 2023-2024 u 29,4% lekarzy z prawidłowymi wynikami depresji nadal występowały wysokie wskaźniki wypalenia, a każdy wzrost wyniku depresji o 1 punkt wiązał się z 15% wyższymi szansami myśli samobójczych, podczas gdy same wyniki wypalenia tego nie powodowały (Shanafelt i in., Academic Medicine 2026).
3. Godziny kliniczne, obsada i kontrola nad grafikiem
Medycyna ratunkowa to praca zmianowa, przez co liczba godzin mówi mniej niż to, czym te godziny są wypełnione i kto nimi steruje. Lekarze w USA zgłaszają medianę 50 godzin tygodniowo (rozstęp międzykwartylowy od 40 do 60), a w krajowej ankiecie z lat 2023-2024 szanse na wysoki dystres moralny rosły z każdą dodatkową godziną pracy tygodniowo (OR 1,01 na godzinę) (JAMA Network Open 2026). Należy pamiętać, że jest to wartość dla wszystkich lekarzy; krajowe dane o tygodniowych godzinach pracy specyficzne dla MR nie były dostępne w źródłach, które mogliśmy odczytać.
Braki kadrowe zamieniają godziny w obciążenie. W ankiecie 970 lekarzy (od grudnia 2022 do marca 2025 roku) 47,9% pracowało z niekompletnie obsadzonym zespołem przez ponad jedną czwartą czasu, co wiązało się z 2,21 raza wyższymi szansami wypalenia, a 26,4% planowało ograniczyć godziny kliniczne w ciągu roku (JAMA Internal Medicine 2025). Urlop to drugi zawór bezpieczeństwa, który przecieka: 70,4% lekarzy wykonywało czynności związane z opieką nad pacjentami podczas urlopu.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Mediana godzin pracy lekarza tygodniowo | 50 (IQR od 40 do 60) | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Mediana nocnych dyżurów tygodniowo, 2020 i 2021 | 1 (IQR od 0 do 2) | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Zadowoleni z równowagi między pracą a życiem, 2021 wobec 2023 | 30,3% wobec 42,2% | Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings 2025 |
| Praca z niekompletnie obsadzonym zespołem przez ponad 25% czasu | 47,9% (OR wypalenia 2,21) | badanie niepełnej obsady zespołów, JAMA Internal Medicine 2025 |
| Zamiar ograniczenia godzin klinicznych w ciągu 12 miesięcy | 26,4% (zamiar odejścia w ciągu 24 miesięcy: 15,4%) | JAMA Internal Medicine 2025 |
| Odpowiednia kontrola nad liczbą pacjentów i zespołem / nad grafikiem | około 61% / 74,6% | badanie kontroli nad pracą, Annals of Internal Medicine 2025 |
| Lekarze biorący 15 lub mniej dni urlopu rocznie | 59,6% (5 lub mniej: 19,9%) | Sinsky i in., JAMA Network Open 2024 |
| Wzorcowe obciążenie kliniczne na lekarza medycyny ratunkowej w modelu grafikowania | 1 600 godzin klinicznych rocznie | Sebro i in., Journal of Emergency Medicine 2026 |
Uwaga kontekstowa: model grafikowania wykazał, że 12-osobowa grupa lekarzy medycyny ratunkowej z sześcioma tygodniami płatnego urlopu i czterema dozwolonymi jednoczesnymi nieobecnościami nadal ma minimalne prawdopodobieństwo konfliktu urlopowego wynoszące około 0,357 (Journal of Emergency Medicine 2026). Słaba kontrola nad liczbą pacjentów i obciążeniem pracą niezależnie przewidywała zamiar ograniczenia godzin w badaniu kontroli nad pracą z Annals of Internal Medicine. Dane o urlopach pochodzą z ankiety z lat 2020-2021 obejmującej 3 024 lekarzy (Sinsky i in., JAMA Network Open 2024), w której tylko 49,1% miało pełne zastępstwo w skrzynce odbiorczej EHR podczas nieobecności.
4. Odpływ kadr: kto opuszcza medycynę ratunkową i kiedy
Odpływ w medycynie ratunkowej jest stopniowy, zanim stanie się ostateczny. Lekarze, którzy odeszli z praktyki ratunkowej, wykonali o 12,3% mniej świadczeń na SOR w roku poprzedzającym odejście (602,2 wobec 687,0), a 27,9% z nich ograniczyło świadczenia o ponad połowę (Agboh i in., Annals of Emergency Medicine 2025). W tym badaniu opartym na danych Medicare, obejmującym 60 140 lekarzy medycyny ratunkowej, w latach 2013-2020 odeszło 13 888, a roczny odpływ osiągnął szczyt 6,6% w 2017 roku. Tylko 23,7% osób, które odeszły, nadal praktykowało gdzie indziej, głównie w ośrodkach pilnej opieki (36,1%) i w placówkach gabinetowych (31,8%).
U kobiet odejście następuje wcześniej. Lekarki medycyny ratunkowej, które odeszły, zrobiły to w medianie wieku 44,0 lat wobec 56,4 u mężczyzn, po medianie 10,5 roku od ukończenia rezydentury wobec 17,5 (Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2023). Mniejsza kohorta 3 725 absolwentów z 21 programów rezydenckich nie wykazała różnicy płci (5,3% mężczyzn wobec 5,8% kobiet porzuciło kliniczną MR), co przypomina, że starsze kohorty i świeżo upieczeni absolwenci opowiadają różne historie.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Lekarze medycyny ratunkowej odchodzący z praktyki na SOR, 2013-2020 | 13 888 z 60 140 | Agboh i in., Annals of Emergency Medicine 2025 |
| Roczny wskaźnik odpływu | 3,1% (2013) do 6,6% (2017); 3,8% (2020) | Agboh i in., Annals of Emergency Medicine 2025 |
| Odchodzący, którzy ograniczyli świadczenia na SOR o ponad 50% w poprzednim roku | 27,9% (wobec 3,5% tych, którzy zostali) | Agboh i in., Annals of Emergency Medicine 2025 |
| Mediana wieku odejścia, kobiety wobec mężczyzn | 44,0 wobec 56,4 lat (aOR dla kobiet 2,30) | Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2023 |
| Kanadyjscy lekarze medycyny ratunkowej, którzy porzucili zawód, kohorta 2020-2025 | 10,0% (41 z 410) | de Wit i in., CMAJ 2026 |
| Kanadyjscy lekarze medycyny ratunkowej, którzy ograniczyli godziny kliniczne | 48,4% (170 z 351) | de Wit i in., CMAJ 2026 |
| Kanadyjscy lekarze medycyny ratunkowej z wysokim wyczerpaniem lub depersonalizacją, styczeń 2025 | 65,2% | de Wit i in., CMAJ 2026 |
| Roczny odpływ, pielęgniarki praktykujące i asystenci lekarzy w MR | 13,8% ważone (12,1% w 2014 do 17,6% w 2019) | Gettel i in., Annals of Emergency Medicine 2025 |
Uwaga kontekstowa: kanadyjska kohorta podłużna pokazuje, jak odpływ ukrywa się w pracy w niepełnym wymiarze: oprócz 10% osób, które odeszły, 19,7% wzięło wolne, a niemal połowa ograniczyła godziny (de Wit i in., CMAJ 2026). Ta sama kohorta zgłosiła 59% wysokiego wyczerpania emocjonalnego i 64% wysokiej depersonalizacji w fali z 2022 roku (Annals of Emergency Medicine 2024). Dane o pracownikach zaawansowanej praktyki pochodzą z Gettel i in., Annals of Emergency Medicine 2025.
5. Przetrzymywanie pacjentów i przepełnienie: obciążenie, którego lekarze nie mogą się pozbyć
Przetrzymywanie na SOR pacjentów przyjętych do szpitala, bo nie ma wolnego łóżka na oddziale, to główny czynnik strukturalny, który wskazują lekarze medycyny ratunkowej. W szczycie ze stycznia 2022 roku 40,1% przyjętych pacjentów czekało na SOR ponad cztery godziny, a 6,3% ponad 24 godziny, na podstawie 46,2 mln hospitalizacji z lat 2017-2024 (Janke i in., Health Affairs 2025). Każdy taki pacjent to osoba, za którą lekarz medycyny ratunkowej nadal odpowiada, podczas gdy napływają kolejni.
Koszt widać w pieniądzach, błędach i morale. Badanie kosztów oparte na czasie wyceniło dobowy koszt pacjenta oddziału internistyczno-chirurgicznego przetrzymywanego na SOR na 1 856 USD wobec 993 USD dla tego samego pacjenta na oddziale szpitalnym (komunikat ACEP o pracy Canellas i in., Annals of Emergency Medicine 2024). W ankiecie z początku 2025 roku wśród członków AAEM 98,5% stwierdziło, że przetrzymywanie pacjentów wpłynęło na ich satysfakcję z pracy.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Przyjęci pacjenci przetrzymywani na SOR ponad 4 godziny, szczyt ze stycznia 2022 | 40,1% | Janke i in., Health Affairs 2025 |
| Przyjęci pacjenci przetrzymywani na SOR ponad 24 godziny, szczyt ze stycznia 2022 | 6,3% | Janke i in., Health Affairs 2025 |
| Dobowy koszt, pacjent internistyczno-chirurgiczny na SOR wobec pacjenta na oddziale | 1 856 USD wobec 993 USD | Canellas i in., Annals of Emergency Medicine 2024 |
| Dobowy koszt, pacjent OIT na SOR wobec pacjenta na OIT | 2 267 USD wobec 2 165 USD | Canellas i in., Annals of Emergency Medicine 2024 |
| Lekarze medycyny ratunkowej zgłaszający, że przetrzymywanie pacjentów obniża satysfakcję z pracy | 98,5% ze 195 członków AAEM | Norton i in., Health Affairs Scholar 2025 |
| Prawdopodobieństwo błędu u pacjentów przetrzymywanych na SOR | skorygowany IRR 1,60 (250 049 kontaktów, 2018-2023) | Kolikof i in., JACEP Open 2025 |
| Kierownicy programów MR zgłaszający negatywny wpływ na umiejętności rezydentów w zakresie przepływu pacjentów | 80% ze 170 | Goldflam i in., AEM Education and Training 2024 |
| Wizyty na SOR w USA, 2022 | 155,4 mln (17,8 mln przyjętych do szpitala) | CDC NCHS, NHAMCS 2022 |
Uwaga kontekstowa: badanie błędów pochodzi z jednego systemu opieki zdrowotnej (Kolikof i in., JACEP Open 2025), a badanie kosztów objęło 25 pacjentów z ostrym udarem w jednym ośrodku akademickim, więc obie wartości są sygnałami, a nie wskaźnikami krajowymi. Krajowa liczba wizyt na SOR pochodzi ze strony CDC FastStats, według której 40,6% wizyt zakończyło się kontaktem z lekarzem w czasie krótszym niż 15 minut.
6. Przemoc i nękanie na szpitalnym oddziale ratunkowym
Przemoc w medycynie ratunkowej nie jest przypadkiem skrajnym; to rutynowe narażenie. 54,1% lekarzy medycyny ratunkowej w ankiecie AAEM z 2025 roku zgłosiło doświadczenie przemocy związanej z przetrzymywaniem pacjentów na SOR (Norton i in., Health Affairs Scholar 2025), a krajowa ankieta amerykańskich lekarzy pediatrycznej medycyny ratunkowej z 31 szpitali dziecięcych wykazała 96% rozpowszechnienie narażenia na przemoc w miejscu pracy, przy czym połowa respondentów nigdy nie zgłaszała zdarzeń przemocy (Huang i in., Pediatric Emergency Care 2024).
Nękanie to także obszar, w którym CDC widzi najostrzejsze pogorszenie wśród pracowników ochrony zdrowia ogółem. Odsetek pracowników ochrony zdrowia zgłaszających nękanie w pracy podwoił się z 6% w 2018 roku do 13% w 2022 roku, a 81% nękanych pracowników zgłosiło wypalenie wobec 42% tych, którzy nękani nie byli (CDC Vital Signs, październik 2023).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Lekarze medycyny ratunkowej zgłaszający przemoc związaną z przetrzymywaniem pacjentów | 54,1% | Norton i in., Health Affairs Scholar 2025 |
| Lekarze pediatrycznej MR narażeni na przemoc w miejscu pracy | 96% (207 respondentów) | Huang i in., Pediatric Emergency Care 2024 |
| Lekarze pediatrycznej MR, którzy byli świadkami przemocy z użyciem broni | 20% (10% odniosło obrażenia wymagające opieki lub czasu wolnego) | Huang i in., Pediatric Emergency Care 2024 |
| Pracownicy ochrony zdrowia nękani w pracy, 2018 wobec 2022 | 6% wobec 13% | CDC Vital Signs, 2023 |
| Wypalenie wśród nękanych wobec nienękanych pracowników ochrony zdrowia, 2022 | 81% wobec 42% | CDC Vital Signs, 2023 |
| Pracownicy ochrony zdrowia często zgłaszający wypalenie, 2018 wobec 2022 | 32% wobec 46% | CDC Vital Signs, 2023 |
| Zgłoszenia przemocy w miejscu pracy na jednym dużym miejskim SOR | 130 w 5 miesięcy (0,85 dziennie; 22% fizycznej) | Doehring i in., American Journal of Emergency Medicine 2023 |
Uwaga kontekstowa: dane CDC obejmują wszystkich pracowników ochrony zdrowia, nie tylko lekarzy, i pochodzą z badania Quality of Worklife. Liczba zgłoszeń z pojedynczego SOR pochodzi z oddziału o około 100 000 wizyt rocznie (Doehring i in., 2023). Starsze krajowe dane o urazach (najnowsze dostępne: NEISS-Work, 2015-2017) wykazały, że urazy zamierzone, spowodowane przez inną osobę, stanowiły 15% z około 1,14 mln urazów pracowników ochrony zdrowia leczonych na amerykańskich SOR (Carey i in., American Journal of Industrial Medicine 2023).
7. Podaż kadr, ścieżka rezydencka i debata o roku 2030
Historia podaży odwróciła się dwukrotnie w ciągu pięciu lat. W naborze Match 2023 niezapełnionych pozostało 554 z 3 010 miejsc rezydenckich z medycyny ratunkowej (18,4%) w 131 z 276 programów (Preiksaitis i in., Annals of Emergency Medicine 2023), po tym jak kandydatów ostrzegano przed prognozowaną nadwyżką 7 845 lekarzy medycyny ratunkowej do 2030 roku (Marco i in., Annals of Emergency Medicine 2021). Do 2025 roku wskaźnik obsadzenia wrócił do 97,9%, przy 65 niezapełnionych miejscach i 3 753 kandydatach (dane NRMP za pośrednictwem Western Journal of Emergency Medicine 2025).
Sama kadra wzrosła z 25 550 klinicznie czynnych lekarzy medycyny ratunkowej z certyfikatem w 2013 roku do 32 421 w 2023 roku (Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2026), blisko 32 880, które Bureau of Labor Statistics liczy w maju 2025 roku. Udział pracowników zaawansowanej praktyki wzrósł z 20,9% do 26,1% klinicystów na SOR w latach 2013-2019. Pytanie o obsadę dotyczy mniej liczby osób, a bardziej tego, ilu z tych lekarzy pracuje w pełnym wymiarze klinicznym, i tu właśnie liczą się dane o odpływie i ograniczaniu godzin z sekcji 3 i 4. Wypalenie zasila też ścieżkę kształcenia: kandydaci do MR ocenili wypalenie (2,59 w skali od 1 do 5) i przepełnienie SOR (2,52) wśród czynników zniechęcających do wyboru tej specjalizacji (Kiemeney i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Wskaźnik obsadzenia Match w MR, 2021 / 2023 / 2025 | 99,5% / 81,6% / 97,9% | dane NRMP za pośrednictwem Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
| Kandydaci w Match w MR, 2023 wobec 2025 | 2 765 wobec 3 753 | dane NRMP za pośrednictwem Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
| Niezapełnione miejsca PGY-1 w MR, 2022 wobec 2023 | 219 (7,5%) wobec 554 (18,4%) | Gettel i in., AEM Education and Training 2023 |
| Klinicznie czynni lekarze medycyny ratunkowej z certyfikatem, 2013 wobec 2023 | 25 550 wobec 32 421 | Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2026 |
| Lekarze medycyny ratunkowej, zatrudnienie wg BLS i średnie roczne wynagrodzenie | 32 880; 317 480 USD (maj 2025) | BLS OEWS, SOC 29-1214 |
| Udział APP wśród klinicystów na SOR, 2013 wobec 2019 | 20,9% wobec 26,1% | Gettel i in., Annals of Emergency Medicine 2022 |
| Prognozowana podaż lekarzy medycyny ratunkowej w 2030 roku (grupa robocza 2021) | nadwyżka 7 845 | Marco i in., Annals of Emergency Medicine 2021 |
| Prognozowany ogólny niedobór lekarzy w USA do 2036 roku | do 86 000 | AAMC, marzec 2024 |
Uwaga kontekstowa: AAMC prognozuje, że populacja USA w wieku 65 lat i więcej wzrośnie o 34,1% do 2036 roku, a 20% klinicznie czynnych lekarzy ma już 65 lat lub więcej (AAMC, 2024). Prognoza nadwyżki na 2030 rok zakładała 3% rocznego odpływu, poniżej zmierzonych później w danych Medicare 3,1% do 6,6%. Pielęgniarki wypełniają część luki, a wąskie gardła kształcenia opisujemy w naszych statystykach naboru na pielęgniarstwo ADN. Ośrodki akademickie dźwigają dużą część obciążenia: 43,5% lekarzy medycyny ratunkowej pracuje przynajmniej częściowo na akademickim SOR, a te oddziały obsługują 32,8% wizyt na SOR w USA (Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2024).
Podsumowanie: wypalenie lekarzy medycyny ratunkowej w liczbach
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Szanse wypalenia w MR wobec podspecjalistów chorób wewnętrznych, 2021 | OR 4,59 | Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Wypalenie wszystkich lekarzy, 2021 wobec 2023 | 62,8% wobec 45,2% | Mayo Clinic Proceedings 2022, 2025 |
| Wypalenie wg AMA Organizational Biopsy, 2023 | 48,2% | American Medical Association, 2024 |
| Rezydenci MR z jakimkolwiek wypaleniem, 2024 | 48% | ankieta ABEM ITE, JAMA Network Open 2026 |
| Wypalenie lekarzy MR, wielospecjalizacyjna próba 2026 | 43,28% | Pediatric Emergency Care 2026 |
| Szanse wysokiego dystresu moralnego w MR | OR 3,16 | JAMA Network Open 2026 |
| Wysokie wyczerpanie emocjonalne, kobiety wobec mężczyzn | 69% wobec 57% | Western Journal of Emergency Medicine 2025 |
| Mediana tygodnia pracy lekarza | 50 godzin | Mayo Clinic Proceedings 2022 |
| Niepełna obsada przez ponad 25% czasu | 47,9% | JAMA Internal Medicine 2025 |
| Lekarze medycyny ratunkowej odchodzący z praktyki na SOR, 2013-2020 | 13 888 z 60 140 | Annals of Emergency Medicine 2025 |
| Szczyt rocznego odpływu | 6,6% (2017) | Annals of Emergency Medicine 2025 |
| Mediana wieku odejścia, kobiety wobec mężczyzn | 44,0 wobec 56,4 | Academic Emergency Medicine 2023 |
| Kanadyjscy lekarze medycyny ratunkowej, którzy ograniczyli godziny kliniczne | 48,4% | CMAJ 2026 |
| Przyjęci pacjenci przetrzymywani na SOR ponad 4 godziny, szczyt | 40,1% | Health Affairs 2025 |
| Zgłaszana przemoc związana z przetrzymywaniem pacjentów | 54,1% | Health Affairs Scholar 2025 |
| Pracownicy ochrony zdrowia nękani w pracy, 2018 wobec 2022 | 6% wobec 13% | CDC Vital Signs 2023 |
| Niezapełnione miejsca rezydenckie z MR, 2023 wobec 2025 | 554 wobec 65 | dane NRMP za pośrednictwem WestJEM 2025 |
| Lekarze medycyny ratunkowej z certyfikatem, 2023 | 32 421 | Academic Emergency Medicine 2026 |
| Zatrudnienie lekarzy medycyny ratunkowej wg BLS, maj 2025 | 32 880 | BLS OEWS |
| Prognozowany niedobór lekarzy w USA do 2036 roku | do 86 000 | AAMC 2024 |
Metodologia i źródła
Każda powyższa liczba została odczytana w trakcie przygotowywania tego artykułu w recenzowanym streszczeniu lub pełnym tekście (przez PubMed Central i Europe PMC), na federalnej stronie z danymi lub w API albo w komunikacie prasowym organizacji. Statystyki krążące po blogach bez dokumentu źródłowego zostały wykluczone. Szpitalne oddziały ratunkowe łączą się też ze stroną dyspozytorską opieki ratunkowej, którą omawiamy w naszych statystykach głosowej i tekstowej dyspozycji NG911.
- Shanafelt i in., Mayo Clinic Proceedings: wypalenie w pierwszych 2 latach COVID-19 (2022) oraz zmiany wypalenia w latach 2011-2023 (2025); rezydenci i stażyści w Academic Medicine 2025; wypalenie i depresja w Academic Medicine 2026
- American Medical Association: Wskaźnik wypalenia lekarzy spada poniżej 50% po raz pierwszy od 4 lat (2024)
- JAMA Network Open: Dystres moralny i wypalenie zawodowe lekarzy w USA (2026), Orientacja seksualna a wypalenie wśród rezydentów MR (2026), Dni urlopu a wypalenie (2024)
- JAMA Internal Medicine: Niepełna obsada zespołu, wypalenie i zamiary zawodowe (2025); Annals of Internal Medicine: Kontrola nad pracą, wypalenie i zamiary zawodowe (2025)
- Wypalenie w MR: Alhaddad i in., Pediatric Emergency Care 2026, Gibbons i in., American Journal of Lifestyle Medicine 2025, Thakur i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025, de Wit i in., CMAJ 2026
- Odpływ i kadry: Agboh i in., Annals of Emergency Medicine 2025, Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2023, Gettel i in., Academic Emergency Medicine 2026, Gettel i in., Annals of Emergency Medicine 2022, Marco i in., Annals of Emergency Medicine 2021, Sebro i in., Journal of Emergency Medicine 2026
- Nabór na rezydentury (Match): Sheng i in., Western Journal of Emergency Medicine 2025 (dane NRMP), Preiksaitis i in., Annals of Emergency Medicine 2023, Kiemeney i in., WestJEM 2025
- Przetrzymywanie pacjentów i przemoc: Janke i in., Health Affairs 2025, Norton i in., Health Affairs Scholar 2025, komunikat prasowy ACEP o badaniu kosztów przetrzymywania pacjentów z Annals (październik 2024), Goldflam i in., AEM Education and Training 2024, Huang i in., Pediatric Emergency Care 2024
- CDC: Vital Signs, Pracownicy ochrony zdrowia w kryzysie zdrowia psychicznego (2023), NCHS FastStats, Wizyty na szpitalnych oddziałach ratunkowych (NHAMCS 2022)
- AAMC: Nowy raport AAMC pokazuje utrzymujący się prognozowany niedobór lekarzy (marzec 2024)
- U.S. Bureau of Labor Statistics: Occupational Employment and Wage Statistics, maj 2025, lekarze medycyny ratunkowej (SOC 29-1214), odczytane przez publiczne API danych BLS (serie OEUN000000000000029121401 i OEUN000000000000029121404)
- Uwaga o danych: Raportu Medscape Physician Burnout & Depression Report oraz danych Medscape o stylu życia w medycynie ratunkowej nie udało się odczytać (paywall i błędy dostępu), dlatego nie ma tu żadnych liczb z Medscape; krajowe tygodniowe godziny pracy specyficzne dla MR również nie były dostępne, a powyższe dane o godzinach dotyczą wszystkich lekarzy, o ile nie zaznaczono inaczej. Wskaźniki wypalenia w MR różnią się mocno w zależności od narzędzia i próby: 43,28% (średni odsetek, 453 respondentów), 48% (rezydenci MR), 65,2% (kohorta kanadyjska, wysokie wyczerpanie lub depersonalizacja) i 77,7% (wysokie ryzyko w MBI, 103 respondentów) nie powinny być porównywane bezpośrednio. AMA Organizational Biopsy (48,2% w 2023) i krajowa ankieta Shanafelta (45,2% w 2023) wykorzystują różne próby i metody. Artykuł Shanafelta z 2025 roku jest za paywallem; cytujemy jego opublikowane streszczenie, a jego wyników na poziomie specjalizacji za 2023 rok nie udało się odczytać, więc iloraz szans 4,59 to szacunek z 2021 roku. Dane Agboh o odpływie kończą się w 2020 roku, prognoza nadwyżki na 2030 rok pochodzi z 2021 roku, a dane o urazach NEISS-Work z lat 2015-2017 (najnowsze dostępne). BLS OEWS wyklucza lekarzy prowadzących własną działalność, więc jego liczba 32 880 nie jest bezpośrednio porównywalna z liczbą 32 421 opartą na Medicare. Perspektywa podaży jest w źródłach sprzeczna: nadwyżka specyficzna dla MR prognozowana na 2030 rok wobec niedoboru we wszystkich specjalizacjach prognozowanego przez AAMC na 2036 rok. Oczekiwane nowsze dane: wyniki AMA dotyczące wypalenia za 2025 rok, następna krajowa ankieta Shanafelta oraz analizy naboru NRMP Match z 2026 roku.
Ostatnia aktualizacja: 3 października 2026 roku. Aktualizujemy to zestawienie kwartalnie, a kolejnego odświeżenia spodziewamy się, gdy AMA opublikuje swoje kolejne krajowe wyniki dotyczące wypalenia, a NRMP udostępni dane z naboru Main Residency Match 2027.