Niemowlęta urodzone w czasie pierwszego lockdownu z powodu COVID-19 wyraźnie rzadziej zaczynały mówić w terminie: 76,6% wypowiadało jedno wyraźne i sensowne słowo w wieku 12 miesięcy, wobec 89,3% w kohorcie sprzed pandemii, a w wieku 2 lat 11,9% uzyskiwało wynik poniżej progu komunikacyjnego wskazującego na niepokojące opóźnienie rozwojowe, wobec 5,4% (Byrne i in., Archives of Disease in Childhood, 2023). Sygnał nie zniknął wraz z otwarciem gospodarki: w Okayamie w Japonii ryzyko, że 18-miesięcze dziecko wymagało dalszej obserwacji językowej, było 1,19 razy wyższe w latach 2020-2024 niż przed pandemią i wyższe w późnym okresie niż we wczesnym. Na tym tle punkt wyjścia był już wysoki: 11,0% dzieci w USA w wieku 3-6 lat miało zaburzenie komunikacji według ostatniego krajowego raportu danych, a potrzeby w zakresie mowy, języka i komunikacji są obecnie najczęstszą potrzebą główną wśród uczniów objętych wsparciem SEN w Anglii (25,7%). Reakcja polityczna jest dziś mierzona liczbą dzieci objętych wczesną interwencją i celami gotowości szkolnej, a stronę kliniczną omawiamy w naszych statystykach terapii logopedycznej. Zebraliśmy dane z Narodowego Centrum Statystyki Zdrowia CDC, NIDCD, brytyjskiego Ministerstwa Edukacji, Office for Health Improvement and Disparities, Ofsted, ECTA Center, NCES oraz recenzowanych badań kohortowych z Archives of Disease in Childhood, JAMA Pediatrics, Developmental Psychology i Child Development.
TL;DR
- 7,7% dzieci w USA w wieku 3-17 lat miało zaburzenie komunikacji, 11,0% w wieku 3-6 lat (NCHS Data Brief 205, dane z 2012 roku).
- 1 na 14 dzieci w USA w wieku 3-17 lat (7,2%) miało zaburzenie głosu, mowy lub języka w ciągu ostatnich 12 miesięcy (NIDCD, dane NHIS z 2015 roku).
- Zaburzenie języka dotyczyło 9,92% dzieci w wieku 4-5 lat na starcie szkolnym w badaniu populacyjnym w hrabstwie Surrey (Norbury i in., JCPP 2016).
- Irlandzkie niemowlęta urodzone w lockdownie: 76,6% powiedziało pierwsze słowo w wieku 12 miesięcy wobec 89,3% sprzed pandemii (Byrne i in., Arch Dis Child 2023).
- W wieku 24 miesięcy 11,9% tej samej kohorty uzyskało wynik poniżej progu ASQ dla komunikacji wobec 5,4% (Byrne i in., Arch Dis Child 2023).
- 25% niemowląt z CORAL nie spotkało rówieśnika do swoich pierwszych urodzin (Byrne i in., Arch Dis Child 2023).
- Japonia: ryzyko konieczności dalszej obserwacji językowej w wieku 18 miesięcy wzrosło do 1,19 poziomu sprzed pandemii w latach 2020-2024 (Matsuo i in., Arch Dis Child 2026).
- Holenderskie dzieci w wieku 2 i 3 lat badane po pandemii miały mniejszy słownik niż rówieśnicy sprzed pandemii (kohorta YOUth, Developmental Psychology 2026).
- Anglia: 86,6% dzieci w wieku 2-2,5 roku spełniło kryterium komunikacyjne w latach 2023-24; 80,4% spełniło kryteria we wszystkich pięciu obszarach wobec 83,3% w latach 2019-20 (OHID).
- 25,7% uczniów w Anglii objętych wsparciem SEN ma jako potrzebę główną mowę, język i komunikację (DfE, SEN in England 2025/26).
- 441 515 niemowląt i małych dzieci w USA miało plan wczesnej interwencji w roku finansowym federalnym 2023, czyli 4,01% populacji (ECTA Center, dane OSEP).
- Każda dodatkowa minuta czasu przed ekranem w wieku 36 miesięcy wiązała się z 6,6 mniejszą liczbą usłyszanych słów dorosłych (Brushe i in., JAMA Pediatrics 2024).
1. Bazowa częstość występowania: punkt odniesienia sprzed pandemii
Każde twierdzenie o efekcie pandemii wymaga punktu odniesienia, a amerykański jest stary, ale duży. 11,0% dzieci w USA w wieku 3-6 lat miało zaburzenie komunikacji w ciągu poprzednich 12 miesięcy, co jest najwyższym odsetkiem spośród wszystkich grup wiekowych (NCHS Data Brief 205). Wśród wszystkich dzieci w wieku 3-17 lat odsetek wyniósł 7,7%, przy czym najczęstszym rodzajem były problemy z mową (5,0%), a najrzadszym problemy z połykaniem (0,9%). Najnowsze dostępne dane: NCHS, suplement NHIS z 2012 roku; późniejsza wartość NIDCD wykorzystuje dane z 2015 roku.
Kształt rozkładu ma większe znaczenie niż liczba nagłówkowa. Odsetki spadają o połowę między wiekiem przedszkolnym a nastoletnim (11,0% w wieku 3-6 lat, 4,9% w wieku 11-17 lat), co zgadza się z tym, że wiele wczesnych opóźnień ustępuje, a pozostałe przypadki stają się trwałymi zaburzeniami. Chłopców rozpoznaje się znacznie częściej niż dziewczynki (9,6% wobec 5,7%), a jedna trzecia dzieci w wieku 3-10 lat z zaburzeniem komunikacji miała więcej niż jeden rodzaj zaburzenia. Zestawienie NIDCD z danych z 2015 roku mieści się w tym samym zakresie: około 1 na 14 dzieci, czyli 7,2%, i 10,8% w wieku 3-6 lat (NIDCD, Quick Statistics About Voice, Speech, Language).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Dzieci w wieku 3-17 lat z zaburzeniem komunikacji, ostatnie 12 miesięcy | 7,7% | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Dzieci w wieku 3-6 lat z zaburzeniem komunikacji | 11,0% (7-10: 9,3%; 11-17: 4,9%) | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Problemy z mową, dzieci w wieku 3-17 lat | 5,0% (połykanie 0,9%) | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Chłopcy wobec dziewcząt | 9,6% wobec 5,7% | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Dzieci w wieku 3-10 lat z więcej niż jednym rodzajem zaburzenia | Jedna trzecia (jedna czwarta w wieku 11-17 lat) | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Zaburzenie głosu, mowy lub języka, dzieci w wieku 3-17 lat | 7,2% (około 1 na 14) | NIDCD Quick Statistics (NHIS 2015) |
| Według wieku, NIDCD | 10,8% w wieku 3-6 lat, 4,3% w wieku 11-17 lat | NIDCD Quick Statistics (NHIS 2015) |
| Według rasy i pochodzenia etnicznego | Czarni 8,9%, biali 7,3%, latynoscy 6,4% | NIDCD Quick Statistics (NHIS 2015) |
Uwaga kontekstowa: nowsza seria NCHS o niepełnosprawnościach rozwojowych (2019-2021) nie wyodrębnia mowy ani języka, ale pokazuje wzrost kategorii ‘inne opóźnienie rozwojowe’ z 5,08% do 6,06% dzieci w wieku 3-17 lat oraz 6,58% w wieku 3-7 lat (NCHS Data Brief 473). Autyzm, który często ujawnia się najpierw jako opóźnienie językowe, śledzimy w naszych statystykach występowania autyzmu.
2. Rozwojowe zaburzenie języka: trwały rdzeń
Wiele dzieci późno zaczynających mówić nadrabia zaległości; rozwojowe zaburzenie języka (DLD) to grupa, która tego nie robi. Pierwsze brytyjskie badanie populacyjne zaburzeń językowych na starcie szkolnym oszacowało, że 9,92% dzieci w wieku 4-5 lat miało zaburzenie języka, a 7,58% takie o nieznanym pochodzeniu, czyli profil nazywany obecnie DLD (Norbury et al., Journal of Child Psychology and Psychiatry, 2016). Autorzy przekładają to na klasę szkolną: około dwoje dzieci w każdej klasie liczącej 30 uczniów. Najbardziej uderza koszt funkcjonalny: 88% dzieci z zaburzeniem języka nie robiło oczekiwanych postępów w nauce. Najnowsze dostępne dane dla Anglii: Norbury i in., 2016.
Niezależne kohorty na trzech kontynentach mieszczą się w podobnym przedziale. Australijskie badanie Raine wykazało, że 6,4% dzieci w wieku 10 lat spełniało kryteria DLD, najczęściej z łącznym deficytem recepcyjno-ekspresyjnym (Calder et al., Journal of Paediatrics and Child Health, 2022), a pierwsze populacyjne oszacowanie dla dzieci mówiących po mandaryńsku wyniosło 8,5% (Wu et al., Lancet Regional Health Western Pacific, 2023). Odstającym wynikiem jest szkolny przesiew z 2026 roku w Wirginii Zachodniej, w którym 28,6% uczniów wczesnych klas szkoły podstawowej spełniało kryteria ryzyka, co przypomina, że przesiewy ‘ryzyka’ i diagnostyczna częstość występowania to różne miary oraz że wybrany test przesunął oszacowanie (Israelsen-Augenstein et al., LSHSS, 2026).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Zaburzenie języka na starcie szkolnym (wiek 4-5 lat) | 9,92% (95% CI 7,38-13,20) | Norbury i in., JCPP 2016 |
| Zaburzenie języka o nieznanym pochodzeniu (DLD) | 7,58% (95% CI 5,33-10,66) | Norbury i in., JCPP 2016 |
| Z niepełnosprawnością intelektualną lub diagnozą medyczną | 2,34% | Norbury i in., JCPP 2016 |
| Dzieci z zaburzeniem języka, które nie robiły oczekiwanych postępów w nauce | 88% | Norbury i in., JCPP 2016 |
| DLD w wieku 10 lat, badanie Raine (n = 1 626) | 6,4% (recepcyjno-ekspresyjne 46,2%, ekspresyjne 33,7%, recepcyjne 20,2%) | Calder i in., J Paediatr Child Health 2022 |
| DLD wśród dzieci mówiących po mandaryńsku | 8,5% (95% CI 6,3-11,5) | Wu i in., Lancet Reg Health West Pac 2023 |
| Uczniowie wczesnych klas szkoły podstawowej zagrożeni DLD, Wirginia Zachodnia | 28,6% (72 z 252) | Israelsen-Augenstein i in., LSHSS 2026 |
Uwaga kontekstowa: w kohorcie Raine ekspozycja na dym tytoniowy w łonie matki w 18. tygodniu ciąży wiązała się z wyższym ryzykiem DLD (OR 2,56). Badanie w hrabstwie Surrey przebadało 7 267 z 12 398 kwalifikujących się dzieci (59%) w 161 szkołach, a jego oszacowania są ważone próbą. Badanie Wu powiązało DLD z mniejszą różnorodnością interakcji rodzic-dziecko i niższą jakością przedszkola, czyli dwoma czynnikami, które zakłóciło także zamknięcie placówek w pandemii.
3. Dzieci lockdownu: kamienie milowe pierwszego roku i kontrola w wieku 2 lat
Najczystszy eksperyment naturalny pochodzi z irlandzkiej kohorty CORAL, obejmującej niemowlęta urodzone w ciągu pierwszych trzech miesięcy pandemii. W wieku 12 miesięcy 76,6% wypowiadało jedno wyraźne i sensowne słowo, wobec 89,3% w kohorcie historycznej, przy skorygowanym ryzyku względnym 0,86 (Byrne et al., Archives of Disease in Childhood, 2023). Wskazywanie palcem (83,8% wobec 92,8%) i machanie na pożegnanie (87,7% wobec 94,4%) również były opóźnione, natomiast kamienie milowe motoryczne nie: 97,4% niemowląt z CORAL potrafiło raczkować wobec 91,0% w grupie porównawczej. Deficyt dotyczył komunikacji społecznej, a nie ogólnego rozwoju.
Kontekst społeczny wyjaśnia ten wzorzec. Rodziny z CORAL zgłaszały medianę jednego kontaktu społecznego poza domem w chwili narodzin, a 25% niemowląt nie spotkało rówieśnika do swoich pierwszych urodzin. W wieku 24 miesięcy luka utrzymywała się w standaryzowanym narzędziu: średnie wyniki ASQ dla komunikacji wyniosły 49,5 wobec 53,7, a 11,9% małych dzieci urodzonych w pandemii uzyskało wynik poniżej progu niepokojącego opóźnienia rozwojowego wobec 5,4% (Byrne et al., Archives of Disease in Childhood, 2023). Wyniki w zakresie motoryki małej, rozwiązywania problemów i rozwoju osobisto-społecznego były podobne, co zawęża efekt do języka.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Jedno wyraźne słowo w wieku 12 miesięcy | 76,6% CORAL wobec 89,3% sprzed pandemii (RR 0,86) | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (12 miesięcy) |
| Wskazywanie palcem w wieku 12 miesięcy | 83,8% wobec 92,8% (RR 0,91) | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (12 miesięcy) |
| Machanie na pożegnanie w wieku 12 miesięcy | 87,7% wobec 94,4% (RR 0,94) | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (12 miesięcy) |
| Niemowlęta, które nie spotkały rówieśnika do 1. roku życia | 25% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (12 miesięcy) |
| Wynik ASQ dla komunikacji w wieku 24 miesięcy | 49,5 wobec 53,7 (p<0,01) | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (24 miesiące) |
| Poniżej progu niepokoju dla komunikacji w wieku 24 miesięcy | 11,9% wobec 5,4% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (24 miesiące) |
| Poniżej 1 SD (strefa monitorowania) w wieku 24 miesięcy | 18,9% wobec 9,9% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 (24 miesiące) |
| Liczebność kohort | 309 wobec 1 629 w wieku 12 miesięcy; 312 wobec 605 w wieku 24 miesięcy | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 |
Uwaga kontekstowa: kamienie milowe w wieku 12 miesięcy były zgłaszane przez rodziców, a kohortę porównawczą rekrutowano w latach 2008-2011, co autorzy wskazują jako ograniczenia. W Nowym Jorku osobna kohorta wykazała, że niemowlęta urodzone w pandemii uzyskały niższe wyniki w podskalach ASQ-3 dla motoryki dużej, motoryki małej i rozwoju osobisto-społecznego w wieku 6 miesięcy, natomiast ekspozycja w łonie matki na zakażenie SARS-CoV-2 nie wiązała się z różnicami (Shuffrey et al., JAMA Pediatrics, 2022).
4. Długi ogon: Japonia, Holandia, Grecja i Ameryka Północna
Gdyby skutki lockdownu były tymczasowe, powinny maleć wraz ze znoszeniem ograniczeń. Dane z Japonii mówią coś przeciwnego. W mieście Okayama odsetek 18-miesięcznych dzieci wymagających dalszej obserwacji językowej wzrósł z 33,5% przed pandemią do 36% w jej trakcie, przy skorygowanym ilorazie ryzyka 1,09 w grupie 33 484 dzieci (Matsuo et al., Archives of Disease in Childhood, 2024). Rozszerzona analiza 39 840 dzieci do marca 2024 roku wykazała wzrost ilorazu do 1,19, z wyższymi wartościami w okresie późnym (kwiecień 2022-marzec 2024) niż we wczesnym (Matsuo et al., Archives of Disease in Childhood, 2026). Efekty były silniejsze u dziewcząt i u dzieci opiekowanych w domu, a nie w żłobku.
Europa pokazuje ten sam kierunek. W holenderskiej kohorcie YOUth obejmującej 2 166 dzieci dwu- i trzylatki badane po wprowadzeniu restrykcji COVID-19 miały mniejszy słownik niż rówieśnicy sprzed pandemii, a czas przed ekranem w wieku przedszkolnym ‘gwałtownie wzrósł’ i był ujemnie powiązany ze słownikiem receptywnym (van der Klis i Junge, Developmental Psychology, 2026). Grecki projekt przesiewowy wykazał, że 42% dzieci w wieku 2-4 lat badanych po pandemii miało nietypowy profil językowy (Kyvrakidou et al., Children, 2025). W Ameryce Północnej linią podziału był dochód: kanadyjskie dzieci w wieku 19-29 miesięcy z rodzin o niższych dochodach wypadły w pandemii gorzej pod względem słownika, podczas gdy dzieci z rodzin o średnich i wysokich dochodach nie wykazały mierzalnej zmiany (Fung et al., Journal of Experimental Child Psychology, 2023), a dzieci z amerykańskiego programu Early Head Start (N = 2 763) wykazały spadek zgłaszanych przez rodziców umiejętności językowych i opóźnienia we wzroście liczby wokalizacji do 2025 roku (Lee, Lynch i Loeb, Child Development, 2026).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| 18-miesięczne dzieci wymagające dalszej obserwacji językowej, Okayama | 33,5% przed pandemią wobec 36% w jej trakcie (RR 1,09) | Matsuo i in., Arch Dis Child 2024 |
| Rozszerzony iloraz ryzyka, 2020-2024 (n = 39 840) | 1,19 dla dalszej obserwacji; 1,16 dla mniej niż 3 sensownych słów | Matsuo i in., Arch Dis Child 2026 |
| Holenderska kohorta YOUth, od 5 miesięcy do 4 lat | 2 166 dzieci; mniejszy słownik w wieku 2 i 3 lat po pandemii | van der Klis i Junge, Dev Psychol 2026 |
| Greckie dzieci przedszkolne z nietypowym profilem językowym, po pandemii | 42% (n = 213 w trzech okresach) | Kyvrakidou i in., Children 2025 |
| Porównywane kanadyjskie niemowlęta i małe dzieci | 539 w pandemii wobec 1 365 sprzed pandemii; dzieci w wieku 19-29 miesięcy z rodzin o niższych dochodach wypadły gorzej | Fung i in., J Exp Child Psychol 2023 |
| Dzieci z amerykańskiego Early Head Start, od okresu przed COVID do 2025 roku | 2 763; spadek zgłaszanych przez rodziców umiejętności językowych | Lee, Lynch i Loeb, Child Dev 2026 |
| Dzieci z Quebecu urodzone w pandemii, obserwowane do 29. miesiąca | 2 664; stresory związane z COVID pośrednio powiązane z umiejętnościami komunikacyjnymi | Julien i in., Infancy 2026 |
Uwaga kontekstowa: grecka próba jest mała (62 przed pandemią, 50 w jej trakcie i 101 po niej), a jej ogólny odsetek nietypowych profili wyniósł 38,3%; różnica między okresami była istotna tylko u dziewcząt. Badanie z Quebecu prześledziło ścieżkę przez objawy depresyjne rodziców i przekonania rodzicielskie, a nie sam lockdown (Julien et al., Infancy, 2026).
5. Dane o wczesnej edukacji w Anglii: odbudowa, a nie naprawa
Anglia publikuje najpełniejsze dane populacyjne o rozwoju małych dzieci i pokazują one częściową odbudowę. W latach 2023-24 poziom oczekiwany w umiejętnościach komunikacyjnych osiągnęło 86,6% dzieci objętych przeglądem w wieku od 2 do 2,5 roku, co jest najniższym wynikiem spośród pięciu obszarów ASQ-3, a we wszystkich pięciu obszarach 80,4%, wciąż poniżej 83,3% odnotowanych w latach 2019-20 (OHID, Child development outcomes at 2 to 2 and a half years, 2023 to 2024). Motoryka duża i mała osiągnęły po 93,3%, więc komunikacja jest wyraźnym słabym punktem. Różnica między najbardziej a najmniej zaniedbanymi społecznie samorządami lokalnymi wzrosła z 3,9 do 6,4 punktu procentowego.
W wieku 5 lat obraz staje się celem polityki. 68,3% dzieci osiągnęło dobry poziom rozwoju w roku 2024/25 (DfE, EYFS Profile results 2024/25), wobec rządowego celu 75% do 2028 roku (DfE, Giving every child the best start in life, July 2025). Różnica związana z bezpłatnymi posiłkami szkolnymi (51,3% wobec 72,5%) jest większa niż pandemiczny spadek. Dostęp do wczesnej edukacji jest częścią rozwiązania, co dla USA pokazują nasze statystyki zapisów do edukacji przedszkolnej.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Dzieci w wieku 2-2,5 roku na poziomie oczekiwanym w komunikacji, 2023-24 | 86,6% (+1,3 punktu) | OHID, Child development outcomes 2023 to 2024 |
| Na poziomie oczekiwanym we wszystkich pięciu obszarach | 80,4% (79,2% w 2022-23; 83,3% w 2019-20) | OHID, Child development outcomes 2023 to 2024 |
| Zasięg przeglądu w wieku 2-2,5 roku | 78,4% objętych przeglądem; 93,3% z nich z ukończonym ASQ-3 | OHID, Child development outcomes 2023 to 2024 |
| Różnica według zaniedbania społecznego, wszystkie pięć obszarów | 6,4 punktu (3,9 w 2022-23) | OHID, Child development outcomes 2023 to 2024 |
| Dobry poziom rozwoju w wieku 5 lat, 2024/25 | 68,3% (oceniono 589 500 dzieci) | DfE, EYFS Profile results 2024/25 |
| Dziewczynki wobec chłopców | 75,3% wobec 61,6% | DfE, EYFS Profile results 2024/25 |
| Uprawnieni do bezpłatnych posiłków szkolnych (FSM) wobec nieuprawnionych | 51,3% wobec 72,5% | DfE, EYFS Profile results 2024/25 |
| Cel rządowy | 75% z dobrym poziomem rozwoju do 2028 roku | DfE, Giving every child the best start in life (2025) |
Uwaga kontekstowa: 66,9% dzieci było na poziomie oczekiwanym we wszystkich 17 celach wczesnego uczenia się w roku 2024/25. EYFS Profile zreformowano we wrześniu 2021 roku, więc wyników nie można bezpośrednio porównywać z latami sprzed pandemii. Cel dotyczący mówienia w latach 2024/25 wzrósł o 0,4 punktu, częściowo dlatego, że ramy programowe pozwalają teraz uwzględniać komunikację niewerbalną, taką jak język migowy.
6. Identyfikacja, wczesna interwencja i przepustowość usług
Opóźnienia wpływają na wyniki tylko wtedy, gdy dzieci docierają do usług, a amerykańska wczesna interwencja zanotowała w pandemii wyraźny spadek. Liczba niemowląt i małych dzieci z Indywidualnym Planem Usług dla Rodziny w ramach części C ustawy IDEA, zliczona na dany moment, spadła z 427 234 (3,70% populacji) w roku finansowym federalnym 2020 do 363 387 (3,20%) w roku finansowym 2021, po czym odbiła do rekordowych 441 515 (4,01%) w roku finansowym 2023 (ECTA Center, Part C national program data, from OSEP Section 618 data). Długoterminowym trendem jest stały wzrost: w roku finansowym 1991 obsługiwano 1,77% populacji.
Dostęp od dawna jest nierówny. Tylko 55,2% dzieci z zaburzeniem komunikacji otrzymało usługi interwencyjne w suplemencie NHIS, w tym 60,1% białych dzieci nielatynoskich wobec 45,8% czarnych i 47,3% latynoskich (NCHS Data Brief 205, dane z 2012 roku). W edukacji specjalnej w wieku szkolnym zaburzenie mowy lub języka jest drugą co do wielkości kategorią: 1 430 000 uczniów w wieku 3-21 lat, czyli 19,0% wszystkich uczniów części B ustawy IDEA, w roku 2022-23 (NCES, Digest Table 204.30). W Anglii potrzeby w zakresie mowy, języka i komunikacji są najczęstszą potrzebą główną we wsparciu SEN, 25,7%, i 22,1% wśród posiadaczy planów EHC (DfE, Special educational needs in England 2025/26). Trendy w identyfikacji w amerykańskich szkołach omawiamy w naszych statystykach edukacji specjalnej i IEP.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Niemowlęta i małe dzieci z IFSP, rok finansowy federalny 2023 | 441 515 (4,01% populacji) | ECTA Center, dane OSEP z sekcji 618 |
| Pandemiczny spadek, rok finansowy federalny 2020 do 2021 | 427 234 (3,70%) do 363 387 (3,20%) | ECTA Center, dane OSEP z sekcji 618 |
| Niemowlęta i małe dzieci objęte usługami, rok finansowy federalny 1991 | 194 363 (1,77%) | ECTA Center, dane OSEP z sekcji 618 |
| Dzieci z zaburzeniem komunikacji otrzymujące interwencję | 55,2% (wiek 3-6: 59,8%; 11-17: 42,6%) | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Otrzymanie interwencji według rasy i pochodzenia etnicznego | Biali 60,1%, latynoscy 47,3%, czarni 45,8% | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Uczniowie części B IDEA z zaburzeniem mowy lub języka, 2022-23 | 1 430 000 (19,0% uczniów IDEA; 21,7% w 2010-11) | NCES, Digest Table 204.30 |
| SLCN jako potrzeba główna, Anglia, 2025/26 | 25,7% wsparcia SEN; 22,1% planów EHC | DfE, SEN in England 2025/26 |
| Czas oczekiwania na terapię mowy i języka zgłaszany przez placówki | Do 9 miesięcy w niektórych samorządach lokalnych | Ofsted, Education recovery in early years providers (2022) |
Uwaga kontekstowa: wiosenne zestawienie Ofsted z 2022 roku opierało się na 70 placówkach wczesnej edukacji, z których wiele zgłaszało ‘opóźnienia w rozwoju mowy i języka niemowląt i dzieci’ (Ofsted, April 2022). Zmieniły się też narzędzia przesiewowe: rewizja kamieni milowych CDC i AAP z 2022 roku używa teraz kamieni milowych osiąganych przez 75% lub więcej dzieci, usuwając 26,4% wcześniejszych kamieni milowych i zastępując 40,9%, częściowo po to, by zniechęcać do podejścia ‘poczekajmy i zobaczymy’ (Zubler et al., Pediatrics, 2022). Speech and Language UK, która twierdzi, że dwa miliony dzieci w Wielkiej Brytanii ma trudności z mówieniem i rozumieniem słów, przeszkoli dla DfE 36 liderów wczesnego rozwoju języka do marca 2028 roku (Speech and Language UK, September 2026).
7. Środowisko językowe w domu: ekrany, stres i ekspozycja na mowę
Mechanizmem, na który wskazuje większość badań, jest mniej rozmów, a nie wirus. W wieku 36 miesięcy każda dodatkowa minuta czasu przed ekranem wiązała się z 6,6 mniejszą liczbą słów dorosłych, 4,9 mniejszą liczbą wokalizacji dziecka i 1,1 mniejszą liczbą wymian w rozmowie w 220 australijskich rodzinach nagrywanych urządzeniami z rozpoznawaniem mowy (Brushe et al., JAMA Pediatrics, 2024). Autorzy nazywają to ‘technoferencją’: ekrany wypierają rozmowę. W badaniu klinicznym w Kantonie obejmującym 2 100 dzieci w wieku 18-72 miesięcy 53,29% miało ponad 1 godzinę ekspozycji na ekran dziennie, ze związkiem dawka-odpowiedź z opóźnieniem językowym, silniejszym wśród dzieci, które przeszły kwarantannę (Liu et al., BMC Public Health, 2025). To, jak bardzo ta ekspozycja wzrosła, śledzimy w naszych statystykach czasu spędzanego przez dzieci przed ekranem.
Najczystszy pomiar utraconej ekspozycji na mowę pochodzi z rejestrów danych implantów ślimakowych, które zapisują godzina po godzinie, co słyszą dzieci. Przed pandemią dzieci były narażone na mowę przez około 50% czasu użytkowania implantu; dzieci w wieku szkolnym straciły 12,1% (obustronnie) i 15,5% (jednostronnie) tej ekspozycji na początku pandemii i później nie odzyskały jej w pełni (Wener et al., JAMA Network Open, 2023).
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Utracone słowa dorosłych na dodatkową minutę przed ekranem, wiek 36 miesięcy | 6,6 | Brushe i in., JAMA Pediatrics 2024 |
| Utracone wokalizacje dziecka i wymiany w rozmowie na minutę | 4,9 wokalizacji; 1,1 wymiany | Brushe i in., JAMA Pediatrics 2024 |
| Dzieci w wieku 18-72 miesięcy z ponad 1 godziną czasu przed ekranem dziennie | 53,29% (n = 2 100) | Liu i in., BMC Public Health 2025 |
| Ekspozycja na mowę przed pandemią, użytkownicy implantów ślimakowych | Około 50% czasu użycia urządzenia | Wener i in., JAMA Netw Open 2023 |
| Spadek ekspozycji na mowę na początku pandemii, użytkownicy implantów w wieku szkolnym | -12,1% obustronnie; -15,5% jednostronnie | Wener i in., JAMA Netw Open 2023 |
| Spadek w późnej pandemii | -5,3% obustronnie; -11,2% jednostronnie | Wener i in., JAMA Netw Open 2023 |
| Małe dzieci z rodzin o niższych dochodach wobec tych z wyższych dochodów | Czas przed ekranem i czas czytania najbardziej ucierpiały w rodzinach o niższych dochodach | Fung i in., J Exp Child Psychol 2023 |
Uwaga kontekstowa: badanie implantów ślimakowych objęło 262 dzieci i 2 746 rejestrów danych w Toronto w latach 2018-2021. Kohorta YOUth wykazała, że wspólne czytanie wspierało słownik, ale nie znalazła dowodów, by wspólne czytanie nasiliło się w czasie pandemii. Wszystkie badania w tej sekcji są obserwacyjne i pokazują związek, a nie przyczynowość.
Podsumowanie: opóźnienia mowy i języka we wczesnym dzieciństwie w liczbach
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Dzieci w USA w wieku 3-6 lat z zaburzeniem komunikacji | 11,0% | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Dzieci w USA w wieku 3-17 lat z zaburzeniem głosu, mowy lub języka | 7,2% (1 na 14) | NIDCD (NHIS 2015) |
| Zaburzenie języka na starcie szkolnym, Anglia | 9,92% (DLD 7,58%) | Norbury i in., JCPP 2016 |
| DLD w wieku 10 lat, Australia | 6,4% | Calder i in., 2022 |
| DLD wśród dzieci mówiących po mandaryńsku | 8,5% | Wu i in., 2023 |
| Pierwsze słowo w wieku 12 miesięcy, urodzone w lockdownie wobec sprzed pandemii | 76,6% wobec 89,3% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 |
| Poniżej progu ASQ dla komunikacji w wieku 24 miesięcy | 11,9% wobec 5,4% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 |
| Niemowlęta, które nie spotkały rówieśnika do 1. roku życia | 25% | Byrne i in., Arch Dis Child 2023 |
| 18-miesięczne dzieci wymagające dalszej obserwacji językowej, Japonia | 33,5% przed wobec 36% w trakcie pandemii | Matsuo i in., 2024 |
| Rozszerzony iloraz ryzyka w pandemii, Japonia 2020-2024 | 1,19 | Matsuo i in., 2026 |
| Greckie dzieci przedszkolne z nietypowym profilem po pandemii | 42% | Kyvrakidou i in., 2025 |
| Anglia, komunikacja na poziomie oczekiwanym w wieku 2-2,5 roku | 86,6% | OHID, 2023 to 2024 |
| Anglia, wszystkie pięć obszarów w wieku 2-2,5 roku | 80,4% (83,3% w 2019-20) | OHID, 2023 to 2024 |
| Anglia, dobry poziom rozwoju w wieku 5 lat | 68,3% (cel 75% do 2028 roku) | DfE, EYFSP 2024/25 |
| Udział SLCN we wsparciu SEN, Anglia | 25,7% | DfE, SEN in England 2025/26 |
| Niemowlęta i małe dzieci w USA we wczesnej interwencji, rok finansowy federalny 2023 | 441 515 (4,01%) | ECTA Center, dane OSEP |
| Dzieci z zaburzeniem komunikacji otrzymujące usługi | 55,2% | NCHS Data Brief 205 (dane z 2012 roku) |
| Uczniowie IDEA z zaburzeniem mowy lub języka | 19,0% (1,43 miliona) | NCES Digest Table 204.30 |
| Utracone słowa dorosłych na dodatkową minutę przed ekranem w wieku 36 miesięcy | 6,6 | Brushe i in., JAMA Pediatrics 2024 |
Metodologia i źródła
Każda powyższa liczba została odczytana w trakcie przygotowywania tego artykułu w rządowym wydawnictwie statystycznym, na stronie danych agencji lub w recenzowanym streszczeniu bądź pełnym tekście (pobranych przez Europe PMC). Wyniki badań podajemy tak, jak zostały opublikowane, w tym przedziały ufności i ilorazy ryzyka, gdy podali je autorzy; żadne liczby nie były łączone ani szacowane. Badania kohortowe pokazują związki, a większość z nich korzysta z narzędzi przesiewowych wypełnianych przez rodziców.
- CDC National Center for Health Statistics: Data Brief 205, Communication disorders and use of intervention services among children aged 3-17; Data Brief 473, Diagnosed developmental disabilities in children aged 3-17, 2019-2021
- NIDCD: Quick Statistics About Voice, Speech, Language
- Badania częstości występowania: Norbury et al., JCPP 2016; Calder et al., Journal of Paediatrics and Child Health 2022; Wu et al., Lancet Regional Health Western Pacific 2023; Israelsen-Augenstein et al., LSHSS 2026
- Kohorty pandemiczne: Byrne et al., CORAL 12-month, Arch Dis Child 2023; Byrne et al., CORAL 24-month, Arch Dis Child 2023; Shuffrey et al., JAMA Pediatrics 2022; Matsuo et al., Arch Dis Child 2024; Matsuo et al., Arch Dis Child 2026; van der Klis and Junge, Developmental Psychology 2026; Kyvrakidou et al., Children 2025; Fung et al., J Exp Child Psychol 2023; Lee, Lynch and Loeb, Child Development 2026; Julien et al., Infancy 2026
- Środowisko językowe w domu: Brushe et al., JAMA Pediatrics 2024; Liu et al., BMC Public Health 2025; Wener et al., JAMA Network Open 2023
- Narzędzia przesiewowe: Zubler et al., Evidence-Informed Milestones for Developmental Surveillance Tools, Pediatrics 2022
- Anglia: OHID, Child development outcomes at 2 to 2 and a half years, 2023 to 2024; DfE, EYFS Profile results 2024/25; DfE, Special educational needs in England 2025/26; DfE, Giving every child the best start in life (2025); Ofsted, Education recovery in early years providers, spring 2022; Speech and Language UK, September 2026
- Wczesna interwencja i edukacja specjalna w USA: ECTA Center, Part C national program data; NCES Digest Table 204.30
- Uwaga o danych: amerykańskie dane o częstości zaburzeń komunikacji są stare (najnowsze dostępne dane: NCHS 2012 i NHIS 2015 w NIDCD); nie znaleziono nowszego federalnego oszacowania wyodrębniającego mowę i język u małych dzieci. ECTA oznacza liczby części C według federalnego roku finansowego jako jesienne zliczenia na dany moment, więc spadek z roku finansowego 2020 do 2021 należy czytać z uwzględnieniem oznaczeń ECTA. NCES Digest Table 204.40 pokazuje spadek liczby dzieci w wieku 3-5 lat w części B IDEA z 818 575 (2018-19) do 494 888 (2020-21) i 527 163 (2022-23), ale od 2020-21 stany raportowały pięciolatków w zerówce w grupie 5-21, więc tej serii nie użyto jako wskaźnika pandemii. Streszczenie CORAL dla 24 miesięcy podaje, że 5,4% kohorty sprzed pandemii było poniżej progu komunikacji, podczas gdy tabela w pełnym tekście pokazuje 5,3% (32/605); ten artykuł używa wartości ze streszczenia. Badania z Grecji, Wirginii Zachodniej i Quebecu są małe lub regionalne, a dwa saudyjskie badania społecznościowe podające odsetki 35,9% i 45,5% wykluczono, ponieważ opierają się na szerokich przesiewach wypełnianych przez rodziców. Publikacja OHID za lata 2023-24 to najnowsze znalezione dane dla wieku 2-2,5 roku; EYFS Profile nie można porównywać z wynikami sprzed 2021 roku. Liczba dwóch milionów od Speech and Language UK jest podana bez metodologii na ich stronach. ASHA, AEDC (Australia), HRSA NSCH i niektóre strony Speech and Language UK zwracały błędy 403 i nie zostały użyte; wyszukiwanie w sieci było niedostępne, więc wszystkie źródła pobrano bezpośrednio.
Ostatnia aktualizacja: 3 października 2026 roku. Aktualizujemy to zestawienie kwartalnie, a kolejnego odświeżenia spodziewamy się, gdy OHID opublikuje wyniki rozwoju dzieci w wieku od 2 do 2,5 roku za lata 2024-25, a NCHS udostępni nowe szacunki NHIS dotyczące niepełnosprawności rozwojowych.