Kiedy badacze umieścili dozymetry przed osłonami akustycznymi używanymi przez najbardziej narażonych muzyków w działającej fosie orkiestrowej w Toronto i za nimi, łączne tłumienie wyniosło -0,48 dBA, czyli w sumie nie było żadnej redukcji (Luo i in., Canadian Acoustics 2018). Te same dwa modele osłon tłumiły od 5,8 do 10,7 dBA, gdy grał na nie pojedynczy instrument, a trąbka w jednej z oper osiągnęła średnio 93,7 dBA podczas pełnego przedstawienia Madama Butterfly. Fizyczne środki ochrony w fosie, od ekranów po podesty, w realnym użyciu wciąż dają mniejsze wartości niż na stanowisku testowym. Zestawienie koncentruje się na samej fosie: ekspozycji sekcja po sekcji, tym, jak osłony i ekrany faktycznie działają, oraz tym, co zostaje, gdy zawodzą. Szerszy obraz uszkodzeń słuchu we wszystkich gatunkach znajdziesz w naszych statystykach utraty słuchu i ekspozycji na hałas wśród muzyków. Zebraliśmy dane z brytyjskiego Urzędu ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa (HSE), czasopisma Canadian Acoustics, Journal of the Acoustical Society of America, Proceedings of the Institute of Acoustics, badania ekspozycji w Fińskiej Operze Narodowej oraz innych recenzowanych badań i dokumentów wytycznych, łącznie 18 źródeł.
TL;DR
- Dwie komercyjne osłony zmierzone w działającej fosie w Toronto dały łączne tłumienie -0,48 dBA (Luo i in., Canadian Acoustics 2018).
- Te same osłony tłumiły od 5,8 do 10,7 dBA przy testach z jednym instrumentem naraz (Behar i in., Canadian Acoustics 2018).
- Tłumienie wtrąceniowe bariery spadło z 8 do 10 dB w komorze bezechowej do 3 do 5 dB wewnątrz orkiestry (Presbury i Williams, podsumowanie w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002).
- Trębacze osiągnęli średnio 93,7 dBA wobec 83,3 dBA u dyrygenta w tej samej fosie operowej (Lee i in., Canadian Acoustics 2003).
- Fagocista zgromadził dawkę hałasu równą 192,4% podczas jednej próby generalnej Czarodziejskiego fletu trwającej 2 godz. 13 min (Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020).
- Zadaszone fosy orkiestrowe dodają tylko około 3 dB; ważniejszy jest własny instrument muzyka (Wenmaekers, Politechnika w Eindhoven 2017).
- Poziomy hałasu podczas przedstawień operowych w jednej fosie wahały się od 82,2 dBA (La Traviata) do 89,7 dBA (Elektra) (MacDonald i in., Canadian Acoustics 2008).
- Wykonane na miarę zatyczki dla muzyków dały średnio 13,7 dB tłumienia w uchu rzeczywistym (Huttunen i in., Noise and Health 2011).
- 80% zawodowych muzyków orkiestrowych, którzy nie stosują ochrony słuchu, podaje obawę, że ucierpi ich gra (Hake i in., Trends in Hearing 2024).
- Przegląd zakresowy z 2025 roku obejmujący 79 badań wykazał ubytek słuchu u 5% do 70% muzyków klasycznych (Firle i Richter, Frontiers in Public Health 2025).
1. Ekspozycja sekcja po sekcji w fosie orkiestrowej
Fosa nie naraża wszystkich jednakowo. W Canadian Opera Company trąbka osiągnęła średnio 93,7 dBA podczas Madama Butterfly, podczas gdy dyrygent stał przy 83,3 dBA, czyli różnica przekraczała 10 dB w tej samej fosie (Lee i in., Canadian Acoustics 2003). Autorzy przypisali wyższą ekspozycję w tej operze bliskości sekcji instrumentów dętych blaszanych i drewnianych.
Szczyt i dół rankingu utrzymują się w różnych krajach i dekadach: instrumenty dęte blaszane blisko szczytu, dyrygent na dole, a środek zmienia się zależnie od repertuaru i rozmieszczenia. LAeq oznacza tu równoważny ciągły poziom dźwięku A, czyli jedną średnią niosącą tę samą energię co zmienna muzyka w mierzonym okresie. Repertuar liczy się prawie tak samo jak miejsce siedzenia: ta sama instytucja zmierzyła 86,4 dBA dla wszystkich muzyków w operze Rossiniego.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Trąbka wobec dyrygenta, średni poziom podczas Madama Butterfly, fosa Canadian Opera Company | 93,7 dBA wobec 83,3 dBA | Lee i in., Canadian Acoustics 2003 |
| Wszyscy muzycy, Madama Butterfly wobec Włoszki w Algierze | 89,3 dBA wobec 86,4 dBA | Lee i in., Canadian Acoustics 2003 |
| Fagot wobec waltorni (osobiste dozymetry przypinane jak plakietki), fosa próby generalnej Czarodziejskiego fletu, Londyn | 93,4 dBA wobec 91,8 dBA LAeq | Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020 |
| Fińska Opera Narodowa, przedstawienia i próby zespołowe wobec prób indywidualnych | 82 do 99 dB(A) wobec 79 do 100 dB(A) | Laitinen i in., Applied Occupational and Environmental Hygiene 2003 |
| Zakres średnich poziomów w fosie w pięciu operach, od La Traviata do Elektra | 82,2 do 89,7 dBA | MacDonald i in., Canadian Acoustics 2008 |
| Tuba wobec wiolonczeli, średni LAeq z 338 próbek w 1 operze i 3 orkiestrach symfonicznych | 88,6 dB wobec 80,4 dB | Pawlaczyk-Luszczynska i in., JOSE 2011 |
Uwaga kontekstowa: polski zbiór danych obejmuje tylko 25 próbek pobranych w fosach orkiestrowych na 338, co pokazuje, jak skąpe są wciąż pomiary dotyczące samych foss. Najnowsze dostępne dane z dozymetrii w fosie to Dance i in., 2020 (pomiar w listopadzie 2019).
2. Dawka: jak szybko muzycy z fosy zużywają dzienny limit
Poziom staje się ryzykiem dopiero po pomnożeniu przez czas. Podczas jednej próby generalnej Czarodziejskiego fletu trwającej 2 godz. 13 min fagocista zgromadził dawkę hałasu równą 192,4%, a waltornista 132,9%, przy limicie, który autorzy ustalili na 159% (co odpowiada 87 dBA przy uchu) (Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020). “Dawka” oznacza tu część dozwolonej dziennej energii dźwięku, która została już zużyta, więc wszystko powyżej 100% limitu jest przekroczeniem.
Kontrakt liczy się tak samo jak decybele. Muzycy Canadian Opera Company pracowali z zespołem około 300 godzin rocznie, więc MacDonald i in. zastosowali kryterium 93 dBA (stwierdzają, że 93 dBA przez 300 godzin odpowiada 85 dBA przez 2000 godzin), a obie kanadyjskie prace uznały, że sama praca dla zespołu nie narażała muzyków na ryzyko. Ten wniosek przestaje obowiązywać, gdy muzycy dołożą koncerty na zlecenie, nauczanie lub ćwiczenie.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Dawka hałasu, fagot wobec waltorni, jedna próba generalna Czarodziejskiego fletu (limit ustalony na 159%) | 192,4% wobec 132,9% | Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020 |
| Dawka hałasu dyrygenta, mierzona miernikiem przy pulpicie, ta sama próba | 11,1% | Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020 |
| Czas do osiągnięcia brytyjskiej górnej wartości zadziałania ekspozycji 85 dB przy 88 dB / 91 dB / 97 dB | 4 godziny / 2 godziny / 30 minut | HSE, Sound Advice HSG260, Tabela 10 |
| Roczny poziom ekspozycji (LEx), trąbka wobec dyrygenta, około 300 godzin pracy dla zespołu rocznie | 84,5 dBA wobec 74,2 dBA | Lee i in., Canadian Acoustics 2003 |
| Maksymalny dzienny czas gry przed osiągnięciem dopuszczalnej ekspozycji, instrumenty dęte blaszane wobec drewnianych (przy założeniu braku innego hałasu poza pracą) | 4,1 godziny wobec 13,7 godziny | MacDonald i in., Canadian Acoustics 2008 |
| Typowy dzienny poziom ekspozycji na dźwięk muzyka orkiestrowego | 80 do 95 dB(A) | Irlandzki Urząd ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa, The Noise of Music 2009 |
Uwaga kontekstowa: każdy wzrost o 3 dB podwaja energię dźwięku, dlatego czasy do osiągnięcia dawki zmniejszają się o połowę przy każdym kroku. Najnowsze dostępne dane z wytycznych HSE i HSA pochodzą z lat 2008 i 2009.
3. Geometria fosy: nawisy, przestrzeń i projekt sali
Projekt fosy wyznacza poziom bazowy, zanim zamontuje się jakąkolwiek osłonę. HSE uznaje 1,7 metra kwadratowego na muzyka za dobre, a 1,2 metra kwadratowego nazywa ciasnym, i zaleca od 2,5 do 3,5 metra odstępu między podłogą fosy a każdym nawisem sceny (HSE, Sound Advice HSG260). Nawis to część sceny wysunięta nad tył fosy; uwięziony pod nią dźwięk nie ma dokąd odejść.
Zaskakujące jest to, jak skromna okazuje się kara za zadaszoną fosę po zamodelowaniu. Badania z Eindhoven oszacowały efekt wzmacniania dźwięku przez zadaszone fosy orkiestrowe na około 3 dB, co jest realne, lecz małe w porównaniu z tym, co trąbka dostarcza swojemu własnemu muzykowi (IO+, relacja z badań Wenmaekersa na Politechnice w Eindhoven 2017). Przejście do większej, mniej zamkniętej fosy było jednak widoczne w danych kanadyjskich: ekspozycja była ogólnie niższa w nowym gmachu opery, a najwięcej zyskały instrumenty dęte drewniane.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Powierzchnia podłogi na muzyka w fosie: uznana za dobrą wobec ciasnej | 1,7 m2 wobec 1,2 m2 | HSE, Sound Advice HSG260, Sound Advice 7 |
| Dodatkowy poziom wynikający z gry w zadaszonej fosie orkiestrowej | Około 3 dB | Wenmaekers, praca doktorska na Politechnice w Eindhoven 2017 (relacja IO+) |
| Fosa Deutsche Oper Berlin: instrumenty dęte blaszane wobec wszystkich muzyków, średni poziom | 93,4 dBA wobec 90,0 dBA | Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 (tabela przeglądowa) |
| Ta sama tabela, wszyscy muzycy w dwóch orkiestrach na estradzie koncertowej wobec fosy berlińskiej | 89,3 i 90,0 dBA wobec 90,0 dBA | Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 (tabela przeglądowa) |
| Odsetek muzyków w jednym badaniu z Göteborga, którzy pracowali w fosie, a nie na otwartej scenie | 35% | Axelsson i in. 1981, cytowane w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 |
Uwaga kontekstowa: porównanie berlińskie sugeruje, że średnie w fosie nie zawsze są dalece wyższe niż na estradzie; to instrumenty dęte blaszane w fosie, a nie sama fosa, wyznaczają górę zakresu.
4. Zmierzone tłumienie poszczególnych osłon akustycznych
Tłumienie to spadek poziomu z jednej strony osłony na drugą. W 27 pomiarach parowanych wykonanych podczas 10 przedstawień baletowych w Toronto osłona Wenger dała średnio -2,14 dB, a osłona Manhasset 2,67 dB (Behar i in., Canadian Acoustics 2017). Wartość ujemna oznacza, że poziom za osłoną, przy uchu chronionego muzyka, był wyższy niż przed nią. Późniejsza wersja badania w czasopiśmie (Luo i in. 2018) podała łączne tłumienie -0,48 dBA.
Stanowisko testowe i fosa rozchodzą się wyraźnie. Przy teście z jednym instrumentem naraz te same dwa modele osłon dały od 5,8 do 10,7 dBA (Behar, Abdoli-Eramaki i Mosher, Canadian Acoustics 2018), a test nowszego projektu w komorze bezechowej, sfinansowany przez producenta, podał około 9,5 dB. Tłumienie wtrąceniowe, czyli redukcja zmierzona z barierą na miejscu w porównaniu z jej brakiem, pokazuje to samo załamanie we wcześniejszych pracach.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Łączne tłumienie terenowe, dwie marki osłon, przedstawienia na żywo w fosie w Toronto | -0,48 dBA | Luo i in., Canadian Acoustics 2018 |
| Średnie tłumienie, osłona Wenger wobec Manhasset (błąd standardowy) | -2,14 dB (0,45) wobec 2,67 dB (0,7) | Behar i in., Canadian Acoustics 2017 |
| Próba za tymi średnimi: muzycy, przedstawienia, pomiary parowane | 16 muzyków, 10 przedstawień, 27 par | Behar i in., Canadian Acoustics 2017 |
| Tłumienie przy pojedynczym instrumencie (trąbka, flet lub puzon) jako źródle | 5,8 do 10,7 dBA | Behar, Abdoli-Eramaki i Mosher, Canadian Acoustics 2018 |
| Osłona Goodear, łączne tłumienie ważone A w komorze bezechowej (sfinansowane przez producenta) | Około 9,5 dB | UTS Tech Lab, Goodear acoustic test 2024 |
| Tłumienie wtrąceniowe bariery w warunkach bezechowych wobec wnętrza orkiestry | 8 do 10 dB wobec 3 do 5 dB | Presbury i Williams, cytowani w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 |
| Odległość od głowy, w której osłony dają znaczną ochronę | 18 cm | Chasin i Chong, cytowani w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 |
Uwaga o wartościach odstających: powtarzane pomiary tego samego układu różniły się średnio o 2 dBA (zakres od 0,4 do 4,0 dBA), co jest mniej więcej tak dużo, jak różnica między dwiema markami osłon.
5. Dlaczego ekrany zawodzą: fizyka, odbicia i własny instrument muzyka
Na papierze osłona z poliwęglanu powinna działać znacznie lepiej. Oszacowanie osłon z Toronto według prawa masy wynosiło około 22 dB przy 500 Hz, a mimo to wynik terenowy był bliski zeru (Behar i in., Canadian Acoustics 2017). Prawo masy to podręcznikowa zasada, że cięższy panel blokuje więcej dźwięku; zakłada ona nieskończoną ścianę, a nie arkusz o wymiarach 57 cm na 43 cm, który dźwięk po prostu omija.
Drugi problem to własny instrument muzyka. Badania z Eindhoven wykazały, że instrument grającego wnosi przy uchu mniej więcej tyle samo dźwięku co wszystkie pozostałe instrumenty razem, więc ekran za głową nie może dotknąć dominującego źródła. Trzeci to odbicie: HSE stwierdza, że ekrany mogą podwoić ekspozycję na hałas muzyka siedzącego z tyłu, czyli takiego, który siedzi za ekranem i gra w jego kierunku (HSE, Sound Advice HSG260, Załącznik 7). Zwykłym rozwiązaniem są okładziny pochłaniające, i tu wchodzą materiały porowate i perforowane, takie jak opisane w naszych statystykach absorberów mikroperforowanych, lecz w poniższym przypadku fosy HSE zyski pozostały niewielkie.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Oszacowanie według prawa masy przy 500 Hz wobec zmierzonego łącznego tłumienia terenowego | Około 22 dB wobec -0,48 dBA | Behar i in., Canadian Acoustics 2017; Luo i in., Canadian Acoustics 2018 |
| Gęstość powierzchniowa osłon wobec barier przeciwhałasowych przy autostradach | 7,2 kg/m2 wobec 25 kg/m2 | Behar i in., Canadian Acoustics 2017 |
| Poziom przy uchu od własnego instrumentu muzyka: trąbka i flet (średnio, głośne fragmenty) wobec skrzypiec i altówki | 95 do 100 dB(A) wobec powyżej 90 dB(A) | Wenmaekers, praca doktorska na Politechnice w Eindhoven 2017 (relacja IO+) |
| Wpływ ekranu na muzyka siedzącego za nim i grającego w jego kierunku | Może podwoić ekspozycję na hałas | HSE, Sound Advice HSG260, Załącznik 7 |
| Fosa teatru muzycznego 2002: spadek tygodniowej ekspozycji fleciście po pracach naprawczych | 3 dB, wciąż powyżej pierwszego poziomu działania | HSE, Sound Advice HSG260, studium przypadku Sound Advice 7 |
Uwaga kontekstowa: po tym zysku 3 dB studium przypadku zaleciło wypróbowanie 30 mm gęstego włókna mineralnego (minimum 60 kg/m3) po obu stronach ekranu oddzielającego instrumenty dęte blaszane i drewniane, a trzecia ocena wciąż wykazała znikome obniżenie dla flecisty, któremu należy zapewnić ochronę słuchu. Praca modelowa z JASA z 2017 roku autorstwa Wenmaekers i in. wykazała, że podesty, dodatkowa przestrzeń i ekrany w typowych pozycjach nie zmieniają istotnie ekspozycji, a znaczące obniżenia uzyskuje się tylko środkami skrajnymi, które jej autorzy nazwali nierealistycznymi. Jej streszczenie nie podaje jednej wartości w dB dla ekranów.
6. Ochrona słuchu: środek, który pozostaje
Skoro osłony niewiele dają, fosa wraca do ochrony ucha. Wykonane na miarę zatyczki dla muzyków dały średnio 13,7 dB tłumienia w uchu rzeczywistym przy progu słyszenia w polu dźwiękowym, ze zmiennością indywidualną do 15 dB w zależności od częstotliwości (Huttunen i in., Noise and Health 2011). Tłumienie w uchu rzeczywistym przy progu słyszenia (REAT) mierzy się, porównując najcichszy ton, jaki słyszy badany, z zatyczką i bez niej; to najbliższy laboratoryjnej kontroli dopasowania sposób, o którym piszemy w naszych statystykach testowania dopasowania ochronników słuchu.
Więcej ochrony nie oznacza automatycznie lepiej. Wytyczne irlandzkie ostrzegają muzyków przed nadmiernie tłumiącą ochroną słuchu, bo może ona skłaniać do grania głośniej, a wytyczne brytyjskie wymieniają zatyczki o jednakowym tłumieniu lub słuchawkowe monitory jako opcje dla orkiestr w fosach. Barierą jest akceptacja, a nie podaż: wśród zawodowców, którzy się chronią, większość już używa urządzeń wykonanych na miarę.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Zatyczki wykonane na miarę dla muzyków, średnie tłumienie w uchu rzeczywistym (15 muzyków symfonicznych) | 13,7 dB | Huttunen i in., Noise and Health 2011 |
| Zwykła zatyczka piankowa, tłumienie przy 125 Hz wobec 4000 Hz | 25 dB wobec prawie 40 dB | Irlandzki Urząd ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa, The Noise of Music 2009 |
| Chronieni muzycy używający rozwiązań wykonanych na miarę, zawodowcy wobec amatorów | 84% wobec 65% | Hake i in., Trends in Hearing 2024 |
| Osoby niestosujące ochrony, które obawiają się pogorszenia gry, zawodowcy wobec amatorów | 80% wobec 32% | Hake i in., Trends in Hearing 2024 |
| Zawodowcy twierdzący, że ochrona słuchu utrudnia im grę | 73% | Hake i in., Trends in Hearing 2024 |
Uwaga kontekstowa: dane o zatyczkach piankowych pokazują, dlaczego muzycy ich unikają; zatyczka, która usuwa prawie 40 dB tonów wysokich, ale 25 dB basu, zmienia równowagę, którą grający próbuje usłyszeć.
7. Skutki dla słuchu i długoterminowe ryzyko u muzyków orkiestrowych
Dane o skutkach są uspokajające w jednych teatrach, a niepokojące w innych. Badanie z 2025 roku wśród muzyków orkiestry Teatro alla Scala wykazało obustronny niedosłuch tylko u 3 osób (2,8%), a także niedosłuch lewego ucha u czterech skrzypków (3,7%), a autorzy podali, że model UNI ISO 1999:2015 przewidywał większy ubytek spowodowany hałasem, niż zaobserwowali (Cassina i in., La Medicina del Lavoro 2025). Lewe ucho skrzypka znajduje się tuż obok instrumentu, co jest jednostronnym wzorcem, jakiego należałoby oczekiwać na podstawie danych o ekspozycji.
Zbiorcze dowody obejmują ogromny zakres, co samo w sobie jest wnioskiem: metody, korekta wieku i definicje różnią się tak bardzo, że pojedynczy “odsetek utraty słuchu wśród muzyków” nie ma sensu. Polski model ekspozycji natomiast szereguje ryzyko według instrumentów i trafia na te same sekcje, które otwierają tabele z fos w części 1.
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Muzycy orkiestry La Scala z obustronnym niedosłuchem (PTA powyżej 25 dB HL) | 3 osoby (2,8%) | Cassina i in., La Medicina del Lavoro 2025 |
| Skrzypkowie z La Scali z niedosłuchem lewego ucha (jednostronnym) | 4 (3,7%) | Cassina i in., La Medicina del Lavoro 2025 |
| Muzycy klasyczni: odsetek z ubytkiem słuchu wobec odsetka z załamkiem szumowym, w 79 badaniach | 5% do 70% wobec 20% do 50% | Firle i Richter, Frontiers in Public Health 2025 |
| Badania w tym przeglądzie, które korygowały audiogramy o wiek | 17 z 79 | Firle i Richter, Frontiers in Public Health 2025 |
| Modelowane ryzyko niedosłuchu spowodowanego hałasem po około 40 latach pracy w orkiestrze | Do 26%, najwyższe dla waltorni, trąbki, tuby i perkusji | Pawlaczyk-Luszczynska i in., JOSE 2011 |
| Brytyjscy zawodowi muzycy zgłaszający ubytek słuchu lub inne problemy ze słuchem; zaniepokojeni hałasem w pracy (N = 693) | 40%; 50% | Greasley i in., Psychology of Music 2020 |
Uwaga kontekstowa: załamek szumowy to spadek w badaniu słuchu w okolicach 4000 do 6000 Hz, typowy dla uszkodzenia hałasem. Greasley i in. stwierdzili też, że mniej niż jedna trzecia respondentów kiedykolwiek miała badanie słuchu, więc 40% pochodzi z samodzielnych zgłoszeń.
Podsumowanie: osłony akustyczne w fosie orkiestrowej w liczbach
| Metryka | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Łączne tłumienie terenowe dwóch marek osłon w działającej fosie w Toronto | -0,48 dBA | Luo i in., Canadian Acoustics 2018 |
| Osłona Wenger wobec Manhasset, średnie tłumienie w fosie | -2,14 dB wobec 2,67 dB | Behar i in., Canadian Acoustics 2017 |
| Te same osłony z pojedynczym instrumentem jako źródłem | 5,8 do 10,7 dBA | Behar, Abdoli-Eramaki i Mosher, Canadian Acoustics 2018 |
| Tłumienie wtrąceniowe bariery, warunki bezechowe wobec wnętrza orkiestry | 8 do 10 dB wobec 3 do 5 dB | Presbury i Williams, cytowani w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 |
| Osłona Goodear w komorze bezechowej (sfinansowana przez producenta) | Około 9,5 dB | UTS Tech Lab, Goodear acoustic test 2024 |
| Odległość od głowy dla znacznej ochrony przez osłonę | 18 cm | Chasin i Chong, cytowani w Eaton i Gillis, Canadian Acoustics 2002 |
| Wpływ ekranu na muzyka siedzącego za nim i grającego w jego kierunku | Może podwoić ekspozycję na hałas | HSE, Sound Advice HSG260, Załącznik 7 |
| Dodatkowy poziom w zadaszonych fosach orkiestrowych | Około 3 dB | Wenmaekers, praca doktorska na Politechnice w Eindhoven 2017 (relacja IO+) |
| Trąbka wobec dyrygenta, fosa Madama Butterfly | 93,7 dBA wobec 83,3 dBA | Lee i in., Canadian Acoustics 2003 |
| LAeq fagotu i dawka hałasu, jedna próba generalna Czarodziejskiego fletu | 93,4 dBA; 192,4% | Dance i in., Proceedings of the Institute of Acoustics 2020 |
| Średni poziom w fosie, La Traviata wobec Elektra | 82,2 wobec 89,7 dBA | MacDonald i in., Canadian Acoustics 2008 |
| Maksymalny dzienny czas gry przed osiągnięciem dopuszczalnej ekspozycji, instrumenty dęte blaszane wobec drewnianych | 4,1 wobec 13,7 godziny | MacDonald i in., Canadian Acoustics 2008 |
| Poziomy podczas przedstawień i prób zespołowych w Fińskiej Operze Narodowej | 82 do 99 dB(A) | Laitinen i in., Applied Occupational and Environmental Hygiene 2003 |
| Zatyczki wykonane na miarę dla muzyków, średnie tłumienie w uchu rzeczywistym | 13,7 dB | Huttunen i in., Noise and Health 2011 |
| Zawodowcy niestosujący ochrony, obawiający się gorszej gry | 80% | Hake i in., Trends in Hearing 2024 |
| Muzycy La Scali z obustronnym niedosłuchem | 2,8% | Cassina i in., La Medicina del Lavoro 2025 |
| Muzycy klasyczni z ubytkiem słuchu, zakres w 79 badaniach | 5% do 70% | Firle i Richter, Frontiers in Public Health 2025 |
Metodologia i źródła
- Luo, Pham, Behar, Mosher i Abdoli, Acoustic Shields - A Study of Field Attenuation, Canadian Acoustics 46(1), 2018.
- Behar, Luo, Mosher i Abdoli-Eramaki, Sound Attenuation of Acoustic Shields, Canadian Acoustics 45(3), 2017 (materiały konferencji Acoustics Week in Canada).
- Behar, Abdoli-Eramaki i Mosher, Field Attenuation of Individual Orchestra Shields, Canadian Acoustics 46(3), 2018.
- Eaton i Gillis (Rada ds. Odszkodowań Pracowniczych Kolumbii Brytyjskiej), Review of Orchestra Musicians’ Hearing Loss Risks, Canadian Acoustics 30(2), 2002, wykorzystane dla danych Presbury i Williams, Chasin i Chong, Axelsson oraz Deutsche Oper Berlin, które podsumowuje.
- Lee, Behar, Kunov i Wong, Noise Exposure of Opera Orchestra Players, Canadian Acoustics 31(3), 2003.
- MacDonald, Behar, Wong i Kunov, Noise Exposure of Opera Musicians, Canadian Acoustics 36(4), 2008.
- Dance, Shearer i Zepidou, Sound Exposure of Staff at a Conservatoire, Proceedings of the Institute of Acoustics 42(1), 2020.
- HSE, Sound advice: Control of noise at work in music and entertainment (HSG260), 2008, Sound Advice 7, Załącznik 7 i Tabela 10.
- Irlandzki Urząd ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa, The Noise of Music, 2009.
- Wenmaekers, Nicolai, Hornikx i Kohlrausch, Why orchestral musicians are bound to wear earplugs, Journal of the Acoustical Society of America 142(5), 2017, oraz IO+, Ear damage caused by the musician’s own instrument, listopad 2017, relacja z pracy doktorskiej Wenmaekersa na Politechnice w Eindhoven.
- UTS Tech Lab, Improving Hearing Protection for Musicians: Testing the Goodear Acoustic Shield, 2024, sfinansowane przez Goodear i Symphony Services International.
- Laitinen, Toppila, Olkinuora i Kuisma, Sound exposure among the Finnish National Opera personnel, Applied Occupational and Environmental Hygiene 18(3), 2003.
- Pawlaczyk-Luszczynska, Dudarewicz, Zamojska i Sliwinska-Kowalska, Evaluation of Sound Exposure and Risk of Hearing Impairment in Orchestral Musicians, International Journal of Occupational Safety and Ergonomics (JOSE) 17(3), 2011.
- Huttunen, Sivonen i Poykko, Symphony orchestra musicians’ use of hearing protection and attenuation of custom-made hearing protectors, Noise and Health 13(51), 2011.
- Hake i in., A Survey on Hearing Health of Musicians in Professional and Amateur Orchestras, Trends in Hearing 28, 2024.
- Cassina i in., Evaluation of the Hearing Function in the Orchestra Professional Musicians of the Teatro alla Scala in Milan, La Medicina del Lavoro 116(6), 2025.
- Firle i Richter, A scoping review of the prevalence of musicians’ hearing loss, Frontiers in Public Health 13, 2025.
- Greasley, Fulford, Pickard i Hamilton, Help Musicians UK hearing survey: Musicians’ hearing and hearing protection, Psychology of Music 48(4), 2020.
- Uwaga o danych: dane o osłonach specyficzne dla fos są skąpe i stare. Wartość -0,48 dBA (Luo 2018) oraz średnie dla Wengera i Manhasset (Behar 2017) pochodzą z tego samego zbioru danych z Toronto w dwóch publikacjach, więc nie są niezależnymi potwierdzeniami. Zakres od 5,8 do 10,7 dBA pochodzi z testów z pojedynczym instrumentem, a nie z gry pełnej orkiestry, a wartość UTS to test w komorze bezechowej sfinansowany przez producenta. Wartości Presbury i Williams oraz Chasin i Chong są cytowane za przeglądem Eaton i Gillis z 2002 roku, ponieważ nie udało się uzyskać oryginałów. HSG260 (2008) i przewodnik HSA (2009) to najnowsze dostępne wersje; wytycznych Association of British Orchestras A Sound Ear II (2008) nie udało się uzyskać i nie zostały użyte. Hake i in. 2024 podają nieco inne wartości czasu bez ochrony w Wynikach i w Dyskusji, więc cytujemy tu tylko ich niesprzeczne wartości. Streszczenie badania Teatro alla Scala nie podaje łącznej wielkości próby, a jego ankieta ekspozycji pochodzi z 2011 roku.
- Ostatnia aktualizacja: 18 października 2026 roku. Aktualizujemy to zestawienie kwartalnie, a kolejnego odświeżenia można się spodziewać po opublikowaniu pełnego tekstu badania słuchu z Teatro alla Scala (La Medicina del Lavoro 2025) oraz każdego nowego recenzowanego testu terenowego osłon orkiestrowych.