ISO 16 ustala strój koncertowy na A=440 Hz od 1975 roku, a mimo to po zmierzeniu 3.336 nagrań klasycznych średni strój wyniósł 442,38 Hz i tylko 50% mieściło się między 440 a 443 Hz (Lerch, ISMIR 2006). Strój koncertowy to uzgodniona częstotliwość dźwięku A powyżej środkowego C, do którego orkiestra stroi się przed rozpoczęciem gry; herc (Hz) po prostu liczy drgania na sekundę. Najczęściej cytowane badanie kontrolowane, na którym opierają się dzisiejsze twierdzenia o A=432 Hz, objęło 33 ochotników i wykazało zmianę tętna z wartością p równą dokładnie 0,05 (Calamassi i Pomponi, Explore 2019). Tymczasem słuchacze ze słuchem absolutnym na najwyższym poziomie nie zauważyli symfonii obniżającej się o 33 centy (Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013). Zebraliśmy dane z rekordu normy ISO 16:1975, historii stroju standardowego opartej na pomiarach Alexandra Ellisa, recenzowanych badań w Explore, Acta Biomedica, BMC Complementary Medicine and Therapies i Scientific Reports, badań nad słuchem absolutnym w Music Perception i Psychological Science oraz materiałów konferencji ISMIR o strojeniu w nagraniach. Jeśli trafiłeś tu z naszych statystyk instrumentów muzycznych, to zestawienie przybliża jedną liczbę wspólną dla wszystkich instrumentów o określonej wysokości dźwięku: dźwięk odniesienia A.
TL;DR
- Tylko 50% z 3.336 utworów klasycznych było nastrojonych między 440 a 443 Hz, a średnia wyniosła 442,38 Hz (Lerch, ISMIR 2006).
- ISO 16:1975 ustala A na 440 Hz, wymaga dokładności instrumentów strojeniowych w granicach 0,5 Hz i została ostatnio potwierdzona 30 września 2022 roku (rekord katalogowy ISO 16:1975).
- A=440 Hz uzgodniono na międzynarodowej konferencji w Londynie w maju 1939 roku, osiem dekad po tym, jak Francja uczyniła w 1859 roku A=435 Hz prawem (Lynn Cavanagh, historia międzynarodowego stroju standardowego).
- W latach 30. XIX wieku Johann Scheibler zmierzył średni koncertowy dźwięk A wiedeńskich fortepianów koncertowych na 440 Hz (Whipple Museum, University of Cambridge).
- A=432 Hz leży około 31,8 centa poniżej A=440 Hz, czyli mniej więcej jedną trzecią półtonu (wzór z pracy Dressler i Streich, ISMIR 2007).
- Najbardziej znane badanie pilotażowe A=432 objęło 33 ochotników i wykazało spadek tętna o 4,79 bpm wobec 440 Hz, p = 0,05 (Calamassi i Pomponi, Explore 2019).
- U 72 pacjentów leczonych kanałowo zmiany ciśnienia krwi i tętna przy muzyce 432 Hz nie były istotne wobec grupy kontrolnej, p > 0,05 (Mousavi i in., Clinical and Experimental Dental Research 2025).
- 22 sportowców-mężczyzn biegało szybciej po rozgrzewce z muzyką w stroju 440 Hz niż 432 Hz (średnia prędkość p < 0,001, d = 0,75) (Jebabli i in., Scientific Reports 2025).
- 13 słuchaczy ze słuchem absolutnym nie zauważyło muzyki rozstrojonej o 33 centy w tempie około 2 centów na minutę (Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013).
- Trafny słuch absolutny miało 57% studentów konserwatorium w Kioto wobec 12% w Warszawie (Miyazaki i in., Music Perception 2018).
- Jeden neuronowy wokoder przesuwał strój nagrań średnio nawet o 18,7 centa (Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025).
1. Przed standardem: cztery stulecia wędrującego stroju
Niemiecki strój organów przed 1600 rokiem wahał się od A=377 Hz do A=567 Hz, czyli rozpiętość wynosiła 190 Hz. W ujęciu muzycznym 567 / 377 = 1,504, a 1200 × log2(1,504) to około 707 centów, nieco więcej niż czysta kwinta (700 centów). To nasze własne obliczenie na opublikowanych wartościach skrajnych i pokazuje ono, dlaczego «ten sam dźwięk» oznaczał kiedyś bardzo różne brzmienia w różnych kościołach.
Te liczby wyjaśniają też, dlaczego śpiewacy stali się najgłośniejszymi orędownikami standardu. Gdy w niektórych dziewiętnastowiecznych teatrach strój wzrósł z A=422 Hz Mozarta w stronę A=450 Hz, zapisane nuty pozostały te same, a fizyczne wymagania wobec głosu wzrosły o więcej niż półton; nasze statystyki skali głosu i śpiewu pokazują, jak wąskie bywają komfortowe skale. Sama wartość 440 Hz jest starsza niż standard: przemysłowiec tekstylny Johann Scheibler znalazł ją już w latach 30. XIX wieku jako średnią wiedeńskich fortepianów koncertowych, co udokumentowało Whipple Museum of the History of Science.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Zakres stroju organów w Niemczech przed 1600 rokiem (najniższy około 1511, najwyższy dla pierwszych prostych organów piszczałkowych średniowiecza) | A=377 Hz do A=567 Hz | Lynn Cavanagh, cytująca Alexandra J. Ellisa (Studies in the History of Music Pitch, wydanie z 1968) |
| Strój preferowany przez Handla i przez Mozarta, wyrażony w ujęciu współczesnym | A=423 Hz (Handel) i A=422 Hz (Mozart) | Lynn Cavanagh, cytująca Alexandra J. Ellisa |
| Strój osiągnięty w niektórych dziewiętnastowiecznych europejskich teatrach operowych i salach koncertowych | A=450 Hz | Lynn Cavanagh, historia międzynarodowego stroju standardowego |
| Średni koncertowy dźwięk A wiedeńskich fortepianów koncertowych, zmierzony przez Johanna Scheiblera w latach 30. XIX wieku | 440 Hz | Whipple Museum, University of Cambridge, Brief Chronicle of the Tuning Fork |
| Rok, w którym niemiecka akademia nauk poparła strój Scheiblera (strój sztutgarcki) | 1834 | Whipple Museum, University of Cambridge |
| Rok wynalezienia kamertonu przez Johna Shore’a | 1711 | Whipple Museum, University of Cambridge |
| Typowe odchylenie częstotliwości strojenia od 440 Hz około 1750, około 1850 i około 1950 roku | od -50 do +30 Hz; od -20 do +20 Hz; od -5 do +10 Hz | Lerch, ISMIR 2006 (cytujący Brinera, Musikinstrumentenfuehrer 1998) |
Kontekst: zakresy dla lat 1750, 1850 i 1950 to typowe pasma z podręcznika referencyjnego, a nie pomiary konkretnych instrumentów. Najnowsze dostępne dane dla wartości sprzed 1900 roku: monografie Ellisa w przedruku z 1968 roku.
2. Od Paryża 1859 do ISO 16: jak A=440 stało się regułą
Francja uczyniła A=435 Hz prawem w 1859 roku, Wielka Brytania uznała A=439 Hz w 1896 roku, a dopiero konferencja w Londynie w maju 1939 roku ustaliła A=440 Hz. Każdy krok był kompromisem między śpiewakami, którzy chcieli niższego stroju, a publicznością przyzwyczajoną do blasku wyższego stroju, jak wynika z tej historii międzynarodowego stroju standardowego, opartej na wykładzie z 1949 roku wygłoszonym w Royal Society of Arts przez przedstawiciela British Standards Institution.
Brytyjska wartość 439 Hz pokazuje, jak arbitralna była ta droga. Doradca Philharmonic Society założył, że francuskie 435 Hz zdefiniowano w temperaturze 59 stopni Fahrenheita, i skorygował je do pomieszczenia o temperaturze 68 stopni: 435 + ((68 - 59) / 1000 × 435) = 438,915 Hz, zaokrąglone do 439 Hz. BBC potrzebowało następnie dźwięku, który mogło generować elektronicznie, a sygnał dzielony z oscylatora kwarcowego dawał 440 Hz czysto, podczas gdy 439 Hz, będące liczbą pierwszą, nie było możliwe do uzyskania. Ostatni impuls dało nadawanie, a nie akustyka.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Strój uczyniony prawem we Francji przez komisję rządową | A=435 Hz (1859) | Lynn Cavanagh, historia międzynarodowego stroju standardowego |
| Strój brytyjski po poprawce Philharmonic Society na temperaturę pomieszczenia | 438,915 Hz, uznany za A=439 Hz w 1896 roku | Lynn Cavanagh, cytująca Lloyda, Journal of the Royal Society of Arts 1949 |
| Międzynarodowa konferencja, która ustaliła A=440 Hz jako standard | Londyn, maj 1939 | Lynn Cavanagh, cytująca Lloyda 1949 |
| Daty, w których ISO potwierdziła A=440 Hz | listopad 1955 i styczeń 1975 | Lynn Cavanagh, cytująca The New Grove Dictionary 1980 |
| Częstotliwość, którą ISO 16:1975 określa dla dźwięku A w kluczu wiolinowym | 440 Hz | rekord katalogowy ISO 16:1975 |
| Dokładność wymagana od instrumentów używanych do strojenia i przestrajania według ISO 16:1975 | w granicach 0,5 Hz | rekord katalogowy ISO 16:1975 |
| Ostatnie potwierdzenie ISO 16:1975 przez komitet techniczny ISO 43 (Akustyka) | 30 września 2022 | wpis ISO 16:1975 w Genorma |
| Rok, w którym standard oparty na Stuttgarcie stał się globalny, według Whipple Museum | 1926 | Whipple Museum, University of Cambridge |
Kontekst: tolerancja 0,5 Hz dotyczy urządzenia strojeniowego (kamertonu lub generatora elektronicznego), a nie stroju, w którym orkiestra faktycznie gra, czemu poświęcona jest sekcja 3. Wpis katalogowy ISO 16:1975 pokazuje, że norma ma postać jednostronicowego dokumentu w każdej wersji językowej.
3. Do czego naprawdę stroją orkiestry i nagrania klasyczne
Roboczy standard muzyki klasycznej to pasmo tuż powyżej 440 Hz, a nie sam 440 Hz: średnia z 3.336 utworów klasycznych wyniosła 442,38 Hz, przy odchyleniu standardowym 2,75 Hz. Cent to jedna setna półtonu (kroku między dwoma sąsiednimi klawiszami fortepianu), więc 443 Hz używane w Berlinie i Wiedniu leży 11,76 centa powyżej wartości ISO. Praktyczne konsekwencje dotykają instrumentów o stałej wysokości dźwięku, takich jak organy i fortepiany, które nie mogą się dostosować do grających.
Ten dryf nie jest niczym nowym. Pod koniec lat 40. XX wieku muzykolog strojący organy elektroniczne dla nowojorskich orkiestr stwierdził, że przy 440 Hz opadały one w trakcie wykonania i dopasowywały się do muzyków dopiero przy 444 Hz. To badanie strojenia z 2006 roku z materiałów ISMIR zauważa również, że zarówno w Berlinie, jak i w Wiedniu częstotliwość strojenia była w poprzednich dekadach wyższa, więc tendencja wzrostowa częściowo się odwróciła.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Strój używany przez Chicago Symphony Orchestra i New York Philharmonic oraz przez Berlin Philharmonic i Vienna Philharmonic (dane dla Berlina i Wiednia od archiwistów orkiestr, 2006) | 442 Hz (7,85 centa powyżej 440 Hz) i 443 Hz (11,76 centa powyżej 440 Hz) | Lerch, ISMIR 2006 |
| Strój, w którym muzycy nowojorskich orkiestr zwykle grali pod koniec lat 40. i na początku lat 50. XX wieku | około A=444 Hz | Arthur Mendel, cytowany w historii Lynn Cavanagh |
| Średni wykryty strój w 3.336 utworach klasycznych (około 300 płyt CD, około 291 godzin) | 442,38 Hz (odchylenie standardowe 2,75 Hz) | Lerch, ISMIR 2006 |
| Odsetek utworów przy najczęstszej pojedynczej wartości, 440 Hz | około 21% | Lerch, ISMIR 2006 |
| Odsetek utworów nastrojonych między 440 a 443 Hz, między 439 a 448 Hz oraz poniżej 439 Hz | 50%, 95% i około 3,3% | Lerch, ISMIR 2006 |
| Rozkład strojenia 352 nagrań sonat fortepianowych Beethovena wykonanych w latach 1935-2022 | szczyt około 440 Hz z lekką tendencją ku wyższym wartościom, niektóre nawet 430 Hz | Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025 |
Uwaga dotycząca wartości odstających: baza z 2006 roku to prywatna kolekcja z wieloma nagraniami z końca XX wieku; najnowszymi dostępnymi danymi o dużym rozkładzie strojenia nagrań klasycznych pozostaje to badanie z 2006 roku, nadal cytowane jako wartość referencyjna w 2025 roku.
4. A=432 pod mikroskopem: co wykazały badania kontrolowane
Różnica, o którą toczy się spór, to około 31,8 centa: 1200 × log2(432 / 440) = -31,8, według standardowego wzoru na centy z badań nad strojeniem (Dressler i Streich, ISMIR 2007). To około jedna trzecia kroku między dwoma sąsiednimi klawiszami fortepianu. Poniższe badania porównują tę samą muzykę w obu strojach, często w układzie «podwójnie zaślepionym» (ani słuchacz, ani badacz nie wie, która wersja jest odtwarzana) i «naprzemiennym» (crossover; każda osoba słyszy obie wersje w losowej kolejności).
Rozpatrywane jako całość, wyniki są raczej skąpe niż miażdżące czy przekonujące. Próby liczą od 12 do 72 osób, kilka badań w ogóle nie miało ramienia 440 Hz, a w badaniu z 2022 roku z udziałem personelu pogotowia grupa porównawcza, która zamiast muzyki dostała swobodną aktywność, również się uspokoiła. Badanie pilotażowe, które zapoczątkowało znaczną część dyskusji, opublikowane w Explore w 2019 roku, podało wynik dla tętna przy p = 0,05, czyli dokładnie na granicy konwencjonalnej istotności, podczas gdy dwa badania sportowe wykazały przeciwny kierunek dla wydajności: muzyka rozgrzewkowa 440 Hz pokonała 432 Hz.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Zmiana średniego tętna przy muzyce 432 Hz vs 440 Hz, 33 ochotników, dwie 20-minutowe sesje (spadek ciśnienia krwi nieistotny) | -4,79 bpm (p = 0,05) | Calamassi i Pomponi, Explore 2019 |
| Zmiana oceny snu po codziennym 30-minutowym słuchaniu, 12 pacjentów z urazem rdzenia kręgowego | +3,6 przy 432 Hz (p=0,02) vs -1,50 przy 440 Hz (p=0,34) | Calamassi i in., Acta Biomedica 2020 |
| Zmiana mediany wyniku lęku w grupie porównawczej, która zamiast muzyki dostała swobodną aktywność, 54 pracowników ratownictwa medycznego | 33 vs 31 (p=0,028) | Calamassi i in., Acta Biomedica 2022 |
| Zmiana częstości oddechów i skurczowego ciśnienia krwi w grupie 432 Hz w tym samym badaniu | -2,714 oddechu na minutę (p=0,000) i -3,821 mmHg (p=0,031) | Calamassi i in., Acta Biomedica 2022 |
| Mediana spadku tętna, 43 pacjentów onkologicznych, 15-minutowe sesje dźwiękowe 432 Hz vs 443 Hz (bez ramienia 440 Hz) | -3 bpm vs -1 bpm (p = 0,04) | Hohneck i in., BMC Complementary Medicine and Therapies 2025 |
| Zmiana ciśnienia krwi i tętna przy muzyce 432 Hz vs grupa kontrolna, 72 dorosłych pacjentów leczonych kanałowo | nieistotna (p > 0,05) | Mousavi i in., Clinical and Experimental Dental Research 2025 |
| Średnia prędkość biegu w 3-minutowym teście maksymalnego wysiłku po rozgrzewce z muzyką 440 Hz vs 432 Hz, 22 sportowców-mężczyzn | wyższa przy 440 Hz (p < 0,001, d = 0,75) | Jebabli i in., Scientific Reports 2025 |
| Test szybkości w kickboxingu po rozgrzewce z muzyką, 15 mężczyzn i 13 kobiet | najlepiej przy muzyce 440 Hz, potem 432 Hz, oba powyżej braku muzyki | Jebabli i in., PeerJ 2025 |
Kontekst: dwa dalsze badania z lat 2025-2026 porównywały 432 Hz z innymi dźwiękami, a nie z 440 Hz. U 99 pacjentów leczonych kanałowo (po 33 w grupie) zarówno muzyka 432 Hz, jak i rytmy binauralne zmniejszały lęk w porównaniu z białym szumem (p<0,05) (Zaki i in., JPMA 2025), a u 162 studentów, którzy słuchali muzyki przez 20 minut, ślinowy marker GRP78 był podwyższony w grupie 432 Hz (0,51 [0,47-0,58]) (Bozok i in., Brain and Behavior 2026). Żaden z tych układów nie może wykazać, że 432 Hz jest lepsze od 440 Hz. Są to wyniki badań, a nie zalecenia terapeutyczne.
5. Słuchacze ze słuchem absolutnym: jak stały jest stały punkt odniesienia?
Trzynastu słuchaczy z najwyższym stopniem słuchu absolutnego słuchało symfonii Brahmsa obniżającej się o 33 centy, co mniej więcej odpowiada różnicy między 432 a 440, i żaden nie zgłosił, że to zauważył. Słuch absolutny (AP) to zdolność nazwania dźwięku bez uprzedniego usłyszenia dźwięku odniesienia. Rozstrajanie przebiegało w tempie około 2 centów na minutę, znacznie poniżej progu różnicy ledwo zauważalnej (najmniejszej zmiany wysokości dźwięku, jaką słuchacze potrafią wykryć), a potem słuchacze oceniali obniżone dźwięki jako bardziej czyste niż wcześniej, jak wynika z tego badania University of Chicago w Psychological Science.
To odkrycie działa w obie strony w debacie o A=432. Oznacza ono, że konwencja 440 Hz jest po części utrzymywana przez to, co ludzie słyszą na co dzień, jak ujęli to autorzy: «Gdyby każde doświadczenie muzyczne opierało się na czymś innym niż standard ‘A = 440 Hz’, reprezentacje dźwięków w AP mogłyby zmieniać się nieustannie». Oznacza też, że stopniowe przestrojenie nie jest wiarygodnie wykrywane nawet przez słuchaczy najlepiej do tego przygotowanych. Ważna jest także częstość występowania i adaptacja: w tym międzykulturowym badaniu 1.016 studentów muzyki przesunięcie tonacji o ćwierćton względem standardowego stroju miało tylko ograniczony wpływ na oceny interwałów u studentów z AP, co według autorów odzwierciedla mentalne dostosowywanie się słuchaczy.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Typowa stabilność reprezentacji dźwięków u osób ze słuchem absolutnym | około 5 centów w ciągu dnia i 33 centy między dniami | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 (cytujący Wynn 1972 i inne prace) |
| Słuchacze wystawieni na symfonię rozstrajaną w tempie około 2 centów na minutę aż do 33 centów w dół oraz liczba tych, którzy zgłosili zauważenie | 13 uczestników (7 kobiet, 6 mężczyzn), nikt nie zauważył | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 |
| Średnia ocena czystości dźwięków skrzypiec obniżonych o 33 centy przed i po słuchaniu (skala od 1 do 3) | 2,08 vs 2,31; interakcja F(2, 24) = 6,57, p < 0,01 | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 |
| Drugi eksperyment z pięciodźwiękową muzyką fazową (około 45 minut w rozstrojeniu): przesunięcie dla dźwięków nigdy niesłyszanych w rozstrojeniu | przesunięcie wystąpiło także dla dźwięków niesłyszanych; interakcja F(2, 26) = 7,87, p < 0,01, 14 uczestników | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 |
| Odsetek studentów z trafnym słuchem absolutnym (wynik 0,9 lub wyższy), Kyoto City University of Arts vs Chopin University of Music w Warszawie | 57% vs 12% | Miyazaki i in., Music Perception 2018 |
| Odsetek studentów muzyki University of Minnesota na poziomie bez słuchu absolutnego | 98% | Miyazaki i in., Music Perception 2018 |
| Podgrupy, u których wyniki interwałów istotnie spadły po przesunięciu tonacji o ćwierćton względem standardowego stroju | 1 podgrupa (t(14) = -2,78, p = 0,02) | Miyazaki i in., Music Perception 2018 |
| Średnia trafność nazywania dźwięków przez uczestników ze słuchem absolutnym vs bez słuchu absolutnego w 160 badaniach (23.221 uczestników) | 85,9% vs 17,0% | Bairnsfather i in., Behavior Research Methods 2025 |
Kontekst: ten sam przegląd z 2025 roku wykazał, że progi trafności klasyfikujące kogoś jako posiadacza AP wahały się w badaniach od 20 do 100%, więc dane o częstości występowania są porównywalne tylko wtedy, gdy zgadzają się test i próg (Bairnsfather i in., Behavior Research Methods 2025).
6. Strojenie w nagraniach popowych, wokalach i AI audio
Neuronowy wokoder, czyli element systemu AI do muzyki lub głosu, który zamienia spektrogram (obraz energii dźwięku w czasie i częstotliwości) z powrotem na dźwięk, przesuwał strój nagrań ze średnim bezwzględnym odchyleniem sięgającym 18,7 centa. To samo badanie z 2025 roku wykazało, że wyniki dwóch powszechnie używanych wokoderów grupują się wokół 440 Hz ze szczytem nieco powyżej, co według autorów może odzwierciedlać dane treningowe, w których wiele nagrań jest nastrojonych między 440 a 443 Hz. Innymi słowy, rzeczywiste pasmo stroju nagranej muzyki wydaje się być wyuczone i odtwarzane przez maszyny, jak pokazuje praca ISMIR 2025 o skrzywieniu strojenia z AudioLabs Erlangen.
Pop trudniej zmierzyć niż muzykę orkiestrową, ponieważ głos prowadzący nieustannie zmienia wysokość dźwięku. W badaniu ISMIR 2007 z użyciem statystyki kołowej autorstwa Dresslera i Streicha trzy metody estymacji umieściły ten sam utwór popowy gdziekolwiek między 436,7 a 438,9 Hz. W systemach klasyfikacji strojenie staje się zmienną ukrytą: klasyfikator gatunków tracił trafność za każdym razem, gdy dźwięk był przesuwany o ułamki półtonu, a efekt był słabszy w gatunkach grywanych na instrumentach akustycznych, co autorzy wiążą z tym, że syntezatory zwykle domyślnie używają 440 Hz, zgodnie z pracą ICASSP 2019 autorstwa Qin i Lercha. Każdy, kto pracuje z generatorem głosu AI lub syntetycznym śpiewem, tematem naszych statystyk dokładności wysokości dźwięku w syntezie głosu śpiewanego, dziedziczy te założenia dotyczące stroju odniesienia.
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Estymaty strojenia dla jednego utworu popowego (pop2) trzema metodami, zestaw testowy ISMIR 2004 z 20 utworami | 438,9 Hz, 437,3 Hz i 436,7 Hz | Dressler i Streich, ISMIR 2007 |
| Estymaty strojenia dla jednego nagrania operowego z silnym vibrato (opera5) trzema metodami | 443,9 Hz, 442,8 Hz i 446,6 Hz | Dressler i Streich, ISMIR 2007 |
| Najlepsza trafność klasyfikacji gatunków przy oryginalnej wysokości dźwięku na GTZAN (1.000 fragmentów) i FMA-small (8.000 fragmentów) | około 88,0% i 61,9% | Qin i Lerch, ICASSP 2019 |
| Zmienność spadku trafności przy transpozycji dźwięku w zakresie plus minus 5 półtonów | do ok. 10% | Qin i Lerch, ICASSP 2019 |
| Najwyższe średnie bezwzględne odchylenie strojenia wprowadzone przez testowany wokoder neuronowy (HAWT) | 18,7 centa | Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025 |
| Nagrania skrzypiec zachowane po tym, jak dwa estymatory strojenia zgodziły się w granicach 5 centów | 651 z 925 | Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025 |
| Uczestnicy testu odsłuchowego oraz uczestnicy zachowani po selekcji | 25 i 20 | Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025 |
Kontekst: nie znaleźliśmy recenzowanego badania mierzącego strojenie dużego komercyjnego katalogu popowego względem 440 Hz; wartości dla popu podane powyżej pochodzą z małych zestawów testowych i pokazują rozrzut estymacji tak samo jak rozrzut strojenia (zob. Uwaga o danych poniżej).
Podsumowanie: strój koncertowy A=440 vs A=432 w liczbach
| Wskaźnik | Wartość | Źródło |
|---|---|---|
| Częstotliwość, którą ISO 16:1975 określa dla dźwięku A w kluczu wiolinowym | 440 Hz, instrumenty strojeniowe dokładne w granicach 0,5 Hz | rekord katalogowy ISO 16:1975 |
| Ostatnie potwierdzenie ISO 16:1975 | 30 września 2022 | wpis ISO 16:1975 w Genorma |
| Międzynarodowa konferencja, która ustaliła A=440 Hz | Londyn, maj 1939 | Lynn Cavanagh, historia międzynarodowego stroju standardowego |
| Średni dźwięk A wiedeńskich fortepianów koncertowych zmierzony w latach 30. XIX wieku | 440 Hz | Whipple Museum, University of Cambridge |
| Średnie strojenie i odsetek między 440 a 443 Hz w 3.336 utworach klasycznych | 442,38 Hz; 50% | Lerch, ISMIR 2006 |
| Strojenie Berlin Philharmonic i Vienna Philharmonic (archiwiści, 2006) | 443 Hz | Lerch, ISMIR 2006 |
| Różnica między A=432 Hz a A=440 Hz | około 31,8 centa | Wzór z pracy Dressler i Streich, ISMIR 2007 |
| Zmiana tętna przy muzyce 432 Hz vs 440 Hz, 33 ochotników | -4,79 bpm (p = 0,05) | Calamassi i Pomponi, Explore 2019 |
| Mediana spadku tętna przy 432 Hz vs 443 Hz, 43 pacjentów onkologicznych | -3 bpm vs -1 bpm (p = 0,04) | Hohneck i in., BMC Complementary Medicine and Therapies 2025 |
| Ciśnienie krwi i tętno przy muzyce 432 Hz vs grupa kontrolna, 72 pacjentów | nieistotne (p > 0,05) | Mousavi i in., Clinical and Experimental Dental Research 2025 |
| Prędkość biegu po rozgrzewce z muzyką 440 Hz vs 432 Hz, 22 sportowców | wyższa przy 440 Hz (p < 0,001, d = 0,75) | Jebabli i in., Scientific Reports 2025 |
| Słuchacze ze słuchem absolutnym, którzy zauważyli stopniowe rozstrajanie o 33 centy | 0 z 13 | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 |
| Ocena dźwięków obniżonych o 33 centy przed i po słuchaniu rozstrojonej muzyki | 2,08 vs 2,31 | Hedger, Heald i Nusbaum, Psychological Science 2013 |
| Trafny słuch absolutny, studenci muzyki w Kioto vs w Warszawie | 57% vs 12% | Miyazaki i in., Music Perception 2018 |
| Odsetek studentów muzyki University of Minnesota bez słuchu absolutnego | 98% | Miyazaki i in., Music Perception 2018 |
| Najwyższe średnie odchylenie strojenia dodane przez wokoder neuronowy | 18,7 centa | Berendes, Maman i Mueller, ISMIR 2025 |
Metodologia i źródła
Przeprowadziliśmy ukierunkowane wyszukiwania i pobraliśmy każdy dokument źródłowy, a następnie zachowaliśmy tylko te wartości, które mogliśmy odczytać w oryginalnej pracy, rekordzie normy lub na stronie muzeum. Gdy wartość pochodzi ze starszego źródła cytowanego przez nowsze, komórka Źródło podaje oba.
- Lynn Cavanagh, A brief history of the establishment of international standard pitch a=440 hertz (korzysta z wydania Ellisa z 1968, pracy Lloyda z 1949 i The New Grove z 1980): PDF
- Whipple Museum of the History of Science, University of Cambridge, Historical Notes: a Brief Chronicle of the Tuning Fork: strona
- ISO 16:1975, Acoustics: Standard tuning frequency (Standard musical pitch), wpis katalogowy: rekord Genorma
- Alexander Lerch, On the Requirement of Automatic Tuning Frequency Estimation, ISMIR 2006: PDF
- Karin Dressler i Sebastian Streich, Tuning Frequency Estimation Using Circular Statistics, ISMIR 2007: PDF
- Hans-Ulrich Berendes, Ben Maman i Meinard Mueller, Tuning Matters: Analyzing Musical Tuning Bias in Neural Vocoders, ISMIR 2025: PDF
- Yi Qin i Alexander Lerch, Tuning Frequency Dependency in Music Classification, ICASSP 2019: PDF
- Stephen C. Hedger, Shannon L. M. Heald i Howard C. Nusbaum, Absolute Pitch May Not Be So Absolute, Psychological Science 2013: PDF
- Ken’ichi Miyazaki i in., Absolute Pitch and Relative Pitch in Music Students in the East and the West, Music Perception 2018: PDF
- Bairnsfather i in., Conceptual coherence but methodological mayhem: a systematic review of absolute pitch phenotyping, Behavior Research Methods 2025: DOI
- Calamassi i współpracownicy, trzy badania 432 Hz kontra 440 Hz: podwójnie zaślepione pilotażowe badanie naprzemienne (cross-over) o skutkach zdrowotnych, Explore 2019 (DOI); badanie snu u pacjentów z urazami rdzenia kręgowego, Acta Biomedica 2020 (DOI); oraz badanie lęku u pielęgniarek pogotowia w czasie pandemii COVID-19, Acta Biomedica 2022 (DOI)
- Hohneck i in., Differential effects of sound interventions tuned to 432 Hz or 443 Hz on cardiovascular parameters in cancer patients, BMC Complementary Medicine and Therapies 2025: DOI
- Mousavi i in., Effects of Music and Aromatherapy on Blood Pressure and Heart Rate Among Endodontic Patients, Clinical and Experimental Dental Research 2025: DOI
- Jebabli i współpracownicy, dwa badania muzyki rozgrzewkowej porównujące 440 Hz i 432 Hz: sportowcy-mężczyźni, Scientific Reports 2025 (DOI), oraz kickbokserzy, PeerJ 2025 (DOI)
- Zaki i in., Comparing binaural beats and 432 Hz music for reduction of preoperative anxiety in root canal patients, JPMA 2025: DOI
- Bozok i in., Acute Music-Frequency Exposure Modulates Salivary Stress and Neurotrophic Markers in Young Adults, Brain and Behavior 2026: DOI
- Uwaga o danych: wartości 442 Hz i 443 Hz dla orkiestr to oświadczenia archiwistów podane w 2006 roku, a nie pomiary akustyczne, a rozkład 3.336 utworów pochodzi z prywatnej kolekcji przeanalizowanej w 2006 roku; praca z 2006 roku to najnowsze dostępne dane w obu przypadkach, a praca ISMIR z 2025 roku nadal cytuje wartość 50%. Źródła są sprzeczne co do tego, kiedy A=440 stało się globalne: Whipple Museum podaje, że standard oparty na Stuttgarcie stał się globalny w 1926 roku, cytowana przez nas historia stroju umieszcza decydujące porozumienie na konferencji w Londynie w maju 1939 roku i zauważa, że The New Grove (1980) podał dla tego samego brytyjskiego poparcia rok 1938. Badania A=432 są małe (od 12 do 72 uczestników w badaniach wymienionych w sekcji 4), Hohneck i in. porównali 432 Hz z 443 Hz, a nie z 440 Hz, w badaniu z 2022 roku z udziałem personelu pogotowia lęk spadł również w grupie porównawczej ze swobodną aktywnością, a badanie kickboxingu opisuje swoją muzykę jako nastrojoną w okolicach 440 Hz. Często powtarzana częstość występowania słuchu absolutnego 1 na 10.000 (Bachem 1955) jest przez Miyazaki i in. (2018) określana jako myląca, a przegląd z 2025 roku wykazał, że progi trafności AP wahały się od 20 do 100% w 160 badaniach. Nie znaleźliśmy recenzowanej analizy strojenia dużego komercyjnego katalogu popowego; wartości dla popu podane tutaj to estymaty pojedynczych utworów, które różnią się w zależności od metody.
Ostatnia aktualizacja: 7 listopada 2026 roku. Aktualizujemy to zestawienie kwartalnie, a kolejnego odświeżenia spodziewamy się, gdy zostaną opublikowane materiały następnej konferencji International Society for Music Information Retrieval (ISMIR).